فواید سوشی + مضرات و عوارض جانبی

0

سوشی یک غذای محبوب است که تاریخچۀ آن به کشور ژاپن بازمی‌گردد. این غذا شامل رول‌های برنج پخته شده و با سرکه طعم‌دار شده است که به همراه ماهی خام یا پخته شده و سبزیجات، درون نوعی جلب دریایی به نام نوری قرار داده می‌شوند. سوشی معمولا همراه با سس سویا، نوعی خمیر تند به نام واسابی و ترشی زنجبیل سرو می‌شود. اما آیا این غذای پرطرفدار برای سلامتی مفید است؟ در این مقاله به بررسی فواید سوشی و همچنین مضرات آن می‌پردازیم.

سوشی برای اولین‌بار در قرن هفتم در کشور ژاپن و به‌عنوان روشی برای نگهداری ماهی محبوب شد.

ماهی پاک شده در میانِ برنج و نمک فشرده می‌شد و این اجازه می‌داد تا برای هفته‌ها تخمیر گردد تا برای خوردن آماده شود.

در اواسط قرن هفدهم، مردم اضافه کردن سرکه به برنج را به‌عنوان روشی برای کاهش زمان تخمیر و بهبودی طعم آغاز کردند.

زمانی که در قرن نوزدهم استفاده از ماهی تازه با ماهی تخمیر شده جایگزین گردید، فرآیند تخمیر کردن نیز کنار گذاشته شد. این باعث شد تا اولین نسخۀ سوشیِ امروزی پدیدار گردد.

ترکیبات مغذی

یکی از فواید سوشی این است که حاوی ترکیبات مغذی و مفیدی است.

ماهی

ماهی منبع خوبی از پروتئین، یُد و همچنین ویتامین‌ها و مواد معدنی گوناگون است.

بعلاوه، ماهی یکی از معدود غذاهایی است که به طور طبیعی حاوی ویتامین دی می‌باشد.

همچنین چربی‌های امگا ۳ موجود در ماهی برای عملکرد مطلوبِ مغز و بدن ما ضروری هستند. این چربی‌ها به مبارزه با بیماری‌هایی نظیر بیماری قلبی و سکته مغزی کمک می‌کنند.

مصرف ماهی همچنین با کاهش خطر ابتلا به برخی از بیماری‌های خودایمنی، افسردگی، زوالِ حافظه و نابینایی در سالمندی در ارتباط می‌باشد.

واسابی

معمولا سوشی به همراه خمیر واسابی سرو می‌شود. این خمیر بسیار تند بوده و باید در مقادیر کم مصرف شود.

واسابی از ریشۀ گیاه Eutrema japonicum (ترب ژاپنی) بدست می‌آید که خانوادۀ کلم، ترب کوهی و خردل است.

واسابی سرشار از بتاکاروتن‌ها، گلوکوزینولات‌ها و ایزوتیوسیانات‌ها می‌باشد. تحقیقات نشان می‌دهند که این ترکیبات ممکن است داراری خواص ضدباکتریایی، ضدالتهابی و ضدسرطانی باشند.

با این حال، بدلیل کمیاب بودن گیاه واسابی، بسیاری از رستوران‌ها از یک خمیر شبیه به آن استفاده می‌کنند که ترکیبی از ترب کوهی، پودر خردل و رنگ سبز است. به احتمال زیاد خواص غذایی این خمیرها با خمیر واسابی اصل یکسان نمی‌باشند.

جلبک دریایی

یکی دیگر از فواید سوشی این است که حاوی جلبک دریایی می‌باشد.

نوری نام یکی از انواع جلبک دریایی است که برای پیچیدن سوشی استفاده می‌شود.

این جلبک حاوی مواد مغذی فراوانی است؛ از جمله کلسیم، منیزیم، فسفر، آهن، سدیم، ید، تیامین و همچنین ویتامین‌های آ، ث و ای.

بعلاوه، ۴۴ درصد از وزنِ نوریِ خشک‌شده را پروتئین تشکیل می‌دهد که با منابع گیاهی سرشار از پروتئین نظیر سویا قابل مقایسه است.

با این حال، یک رول سوشی حاوی مقادیر بسیار کمی از جلبک دریایی است. این مقدار کم در رفع نیازهای روزانۀ شما به مواد مغذی نقش چندانی ندارد.

مطالعات نشان می‌دهند که نوری ممکن است حاوی ترکیباتی باشد که توانایی مبارزه با ویروس‌ها، التهاب و حتی شاید سرطان را داشته باشند.

برخی ادعا می‌کنند که نوری همچنین قادر است بدن انسان را از فلزات سنگین پاکسازی کند.

با این حال، تحقیقات نشان می‌دهند که این خاصیت احتمالا به جلبک‌های قهوه‌ای رنگ مربوط می‌شود، مانند جلبک‌هایی که در سالاد واکامه وجود دارند.

ترشی زنجبیل

اگر بخواهیم همچنان دربارۀ فواید سوشی صحبت کنیم، نباید از ترشی زنجبیل غافل شویم.

از این ترشی معمولا برای خنثی کردن طعم دهان هنگام خوردن انواع مختلفی از سوشی استفاده می‌شود.

زنجبیل منبع خوبی از پتاسیم، منیزیم، مس و منگنز است.

بعلاوه، زنجبیل ممکن است حاوی خواصی باشد که از بدن در برابر باکتری‌ها، ویروس‌ها و حتی شاید سرطان محافظت می‌کنند.

بیشتر بخوانید:

مطالعات نشان داده‌اند که زنجبیل ممکن است حافظه را بهبود بخشیده و به کاهش حالت تهوع، درد عضلانی، درد آرتریت، درد قاعدگی و حتی سطوح کلسترول بد کمک کند.

مضرات سوشی

حالا وقت آن رسیده تا به سمت دیگر ترازو نگاهی داشته باشیم. آیا فواید سوشی بر مضرات آن می‌چربند؟

کربوهیدرات پالایش‌شده و فیبر کم

اصلی‌ترین ترکیب سوشی برنج سفید است که پالایش شده و تقریبا تمام فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی آن از بین رفته‌اند.

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که مصرف زیادِ کربوهیدرات‌های پالایش شده ممکن است باعث تشویق التهاب و افزایش خطر دیابت و بیماری قلبی شود.

بعلاوه، برنج سوشی معمولا با شکر آماده می‌شود. شکر اضافه شده و محتوای کم فیبر به این معنا هستند که کربوهیدرات‌ها سریع‌تر در دستگاه گوارش بدن تجزیه می‌شوند.

این می‌تواند به افزایش سریعِ قند خون و سطوح انسولین بی‌انجامد، که نقش آن در پرخوری در بسیاری از مطالعات نشان داده است.

با این حال، مطالعات همچنین نشان داده‌اند که سرکۀ برنجی که به سوشی اضافه می‌شود، ممکن است به کاهش قند خون، فشارخون و چربی خون کمک کند.

استفاده از برنج قهوه‌ای در سوشی باعث می‌شود تا محتوای فیبر این غذا و ارزش غذایی آن افزایش یابد و میزانِ جهش قند خون کمتر شود.

پروتئین کم و چربی زیاد

معمولا سوشی به‌عنوان یک غذای مناسب برای کاهش وزن در نظر گرفته می‌شود، اما این موضوع چندان درست نیست.

بسیاری از انواع سوشی با سس‌های پرچرب و کرۀ سرخ‌شده تهیه می‌شوند که میزانِ کالری غذا را به شدت افزایش می‌دهند.

بعلاوه، یک تکه سوشی به طور کلی مقدار بسیار کمی ماهی یا سبزیجات دارد. این باعث می‌شود تا با یک غذایی کم‌پروتئین، و کم‌فیبر مواجه شوید. چنین غذاهایی چندان برای کاهش گرسنگی و اشتها موثر نیستند.

اینکه بسیاری از مردم با خوردن یک وعدۀ سوشی همچنان احساس گرسنگی دارند، ریشه در همین موارد دارد.

نمک زیاد

سوشی معمولا سرشار از نمک است.

برنج سوشی معمولا با مقداری نمک پخته می‌شود. بعلاوه، ماهی دودی شده و ترشی سبزیجات در برخی از سوشی‌ها نیز حاوی نمک هستند.

در نهایت، سوشی معمولا با سس سویا سرو می‌شود که نمک فراوانی دارد.

مصرف زیاد نمک ممکن است خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش دهد. همچنین نمک زیاد ممکن است فشارخون را در کسانی که به سدیم حساس هستند افزایش دهد.

اگر می‌خواهید مصرف نمک را کاهش دهید، باید مصرف سس سویا را به حداقل رسانده یا از آن پرهیز کنید. همچنین باید از مصرف سوشی تهیه شده با ماهی دودی نظیر ماهی خال‌خالی یا سالمون خودداری کنید.

آلودگی با باکتری‌ها و انگل‌ها

خوردن سوشی‌ای که با ماهی خام تهیه شده، ممکن است شما را در خطر ابتلا به عفونت با باکتری‌ها و انگل‌های گوناگون قرار دهد.

برخی از گونه‌های باکتری و انگل که اغلب در ماهی خام وجود دارند عبارتند از: باکتری‌های Salmonella و Vibrio و همچنین انگل‌های Anisakis و Diphyllobothrium.

تنها قانونی که پیرامون مصرف خام ماهی در آمریکا وجود دارد، این است که ماهی خام باید قبل از سرو شدن یخ زده باشد تا انگل‌های آن نابود شوند.

یک مطالعه به بررسی ماهی خام در ۲۳ رستوران پرتغالی پرداخته است و مشخص گردیده که ۶۴ درصد از نمونه‌های بررسی شده به میکروارگانیسم‌های مضر آلوده بودند.

با این حال، فرآیندهای غذایی مطلوب می‌توانند خطر ابتلا به آلودگی را کاهش دهند.

جیوه و سایر سموم

ممکن است ماهی بدلیل آلودگی دریا، حاوی برخی از سموم باشد.

شناخته شده‌ترین سم دریایی جیوه است.

به نظر می‌رسد که ماهیان شکارچی بیشترین میزان جیوه را دارند.

این ماهی‌ها عبارتند از: ماهی تن، شمشیرماهی، ماهی خال‌خالی، مارلین و کوسه. گونه‌هایی از غذای دریایی که جیوۀ کمی دارند عبارتند از: سالمون، مارماهی، قزل‌آلا، خرچنگ و اختاپوس.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.