فواید منگنز برای سلامت استخوان و تنظیم قند خون

0

منگنز یک مادۀ معدنی است که بدن به مقادیر کمی از آن نیاز دارد. این ماده برای عملکرد معمولیِ مغز، سیستم عصبی و بسیاری از سیستم‌های آنزیمی بدن مورد نیاز می‌باشد. در حالی که بدن تا حدود ۲۰ میلی‌گرم از منگنز را در درون کلیه‌ها، کبد، لوزالمعده و استخوان‌ها ذخیره می‌کند، اما همچنان نیاز دارید که این مادۀ معدنی را از مواد غذایی نیز دریافت کنید. منگنز یک مادۀ مغذی ضروری محسوب می‌شود و به طور خاص در دانه‌ها و غلات کامل یافت می‌شود و در مقادیر کمتری نیز در حبوبات، لوبیاها، مغزها، سبزیجات برگدار تیره و چای وجود دارد. در این مقاله به بررسی فواید منگنز برای بدن می‌پردازیم.

فواید منگنز برای سلامت استخوان

منگنز برای سلامت استخوان – رشد و حفظ استخوان – ضروری است. وقتی منگنز با سایر مواد مغذی نظیر کلسیم، روی و مس ترکیب می‌شود، به بهبود تراکم مواد معدنی در استخوان کمک می‌کند. این خاصیت به ویژه برای سالمندان بسیار مهم می‌باشد.

مطالعات نشان داده‌اند که حدود ۵۰ درصد از زنانی که پس از دورۀ یائسگی قرار دارند و ۲۵ درصد از مردان ۵۰ ساله یا پیرتر، از شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان رنج می‌برند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مصرف منگنز به همراه کلسیم، روی و مس می‌تواند به کاهش از دست رفتن استخوان ستون فقرات در زنان سالمند کمک کند.

خواص آنتی‌اکسیدانی قدرتمند

منگنز بخشی از آنزیم آنتی‌اکسیدانیِ سوپراکسید دیسموتاز (SOD) می‌باشد، که یکی از مهم‌ترین آنتی‌اکسیدان‌های موجود در بدن است.

آنتی‌اکسیدان‌ها به محافظت از بدن در برابر رادیکال‌های آزاد کمک می‌کنند؛ رادیکال‌های آزاد مولکول‌هایی هستند که به سلول‌های بدن آسیب می‌رسانند. این باور وجود دارد که رادیکال‌های آزاد در افزایش سن، بیماری قلبی و بروز برخی از سرطان‌ها نقش دارند.

براساس یک مطالعه که بر روی ۴۲ مرد انجام شد، محققین به این نتیجه رسیدند که سطوح پایین SOD و وضعیت نامناسبِ کلیِ آنتی‌اکسیدان در بدن، نقش مهمی را در خطر بیماری قلبی ایفا می‌کنند. این عوامل حتی از سطوح کلی کلسترول یا تری‌گلیسرید برجسته‌تر بودند.

فواید منگنز برای کاهش التهاب

از آنجایی که منگنز بخشی از آنتی‌اکسیدان سوپراکسید دیسموتاز می‌باشد، می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که سوپراکسید دیسموتاز احتمالا می‌تواند به‌عنوان یک عامل درمانگر برای اختلالات التهابی مفید باشد.

شواهد نشان می‌دهند که ترکیب کردن منگنز با گلوکوزامین و کندروایتین می‌تواند درد ناشی از پوکی استخوان را کاهش دهد. البته به نظر می‌رسد که این ترکیب تنها برای پوکی استخوان خفیف مفید می‌باشد. کسانی که بیماری‌شان شدید بود، با مصرف این ترکیب، بهبودی را تجربه نکردند.

تنظیم قند خون

به نظر می‌رسد که فواید منگنز در تنظیم قند خون نیز نقش دارند.

کمبود منگنز در برخی از گونه‌های حیوانی می‌تواند به عدم تحمل گلوکز ختم شود که وضعیتی شبیه به دیابت می‌باشد. البته، نتایج مطالعات انسانی در این مورد متناقض هستند.

تعدادی از مطالعات نشان می‌دهند که افراد مبتلا به دیابت با سطوح پایین منگنز در خون مواجه هستند. محققین همچنان در حال تلاش هستند تا مشخص کنند که آیا سطوح منگنز در بروز دیابت نقش دارند، یا این بیماری دیابت است که باعث کاهش سطوح منگنز در بدن می‌شود.

علاوه بر این، تراکم منگنز در لوزالمعده بسیار بالا می‌باشد و در تولید انسولین نقش دارد که قند را از خون خارج می‌کند. بنابراین، ممکن است منگنز در ترشح مطلوب انسولین نقش داشته و به تثبیت کردن قند خون کمک کند.

سایر پژوهش‌ها نشان می‌دهند که افراد دیابتی، سطوح پایینی از آنزیم آنتی‌اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز را دارا می‌باشند که سطوح پایین منگنز در خون را با مشکلات قند خون ارتباط می‌دهد.

کاهش تشنج‌های صرع

سکته مغزی اصلی‌ترین دلیل بروز صرع در بزرگسالان ۳۵ ساله یا مسن‌تر است. این سکته در اثر کاهش جریان خون به مغز بروز می‌کند.

منگنز یک گشادکنندۀ رگ‌های خونی است؛ یعنی به بزرگ شدن رگ‌ها کمک می‌کند تا خون به شکلی مطلوب‌تر به بافت‌های بدن از جمله مغز برسد. سطوح کافی منگنز در بدن ممکن است به افزایش جریان خون و کاهش خطر برخی از مشکلات سلامتی نظیر سکته‌های مغزی کمک کند.

بیشتر بخوانید:

بعلاوه، بخشی از محتوای منگنزِ بدن، در مغز یافت می‌شود. تعدادی از مطالعات نشان می‌دهند که ممکن است سطوح منگنز در افرادی که به اختلالات تشنجی مبتلا هستند، پایین‌تر باشد.

با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا تشنج‌ها باعث کاهش سطوح منگنز در بدن می‌شوند، یا سطوح پایین این مادۀ معدنی باعث افزایش احتمال بروز تشنج‌ها می‌گردد.

فواید منگنز

فواید منگنز برای سوخت‌وساز مواد مغذی

منگنز کمک می‌کند تا بسیاری از آنزیم‌های متابولیسم فعال شوند و همچنین در بسیاری از فرآیندهای شیمیایی بدن نقش دارد.

منگنز به هضم و بهینه‌سازی پروتئین و آمینو اسید کمک کرده و همچنین در سوخت‌وسازِ کلسترول و کربوهیدرات‌ها نقش دارد.

منگنز به بدن کمک می‌کند تا برخی از ویتامین‌ها از جمله کولین، تیامین، ویتامین ث و ویتامین ای را بهینه‌سازی کرده و از عملکرد مطلوب کبد اطمینان حاصل می‌کند.

علاوه بر این موارد، منگنز به رشد، تولید مثل، تولید انرژی، واکنش ایمنی و تنظیم فعالیت مغز کمک می‌کند.

کاهش علائم سندرم پیشاقاعدگی (PMS)

بسیاری از زنان طیفی از علائم ناخوشایند و مختلف را در زمان‌های خاصی از سیکل‌های قاعدگی خود تجربه می‌کنند. این علائم می‌توانند شامل اضطراب، گرفتگی، درد، نوسانات خلقی و حتی افسردگی باشند.

پژوهش‌های اولیه نشان می‌دهند که مصرف ترکیب منگنز و کلسیم ممکن است به بهبود علائم پیشاقاعدگی کمک کند.

براسا نتایج یک مطالعۀ کوچک که بر روی ۱۰ زن انجام شد، کسانی که سطوح پایینی از منگنز داشتند، درد و علائم خلقی بیشتری را در دورۀ پیشاقاعدگی خود تجربه کردند و مصرف کلسیم در کاهش علائم اثری نداشت.

با این حال، نتایج این مطالعه جامع نیستند و مشخص نیست که این اثرات ناشی از منگنز، کلسیم یا ترکیبی از این دو است.

سایر فواید منگنز

  • ممکن است در محافظت از مغز در برابر رادیکال‌های آزاد موثر باشد و به بهبود عملکرد مغز نیز کمک کند.
  • در سلامت تیروئید نقش دارد.
  • ممکن است با نقش داشتن در تولید کلاژن، به التیام زخم کمک کند.

میزان مصرف

با اینکه میزان توصیه شده برای مصرف (RDA) منگنز مشخص نیست، اما میزان مصرف کافی (AI) بین ۱٫۸ تا ۲٫۳ میلی‌گرم در روز می‌باشد. این مقدار در کودکان متفاوت است و به سن آنها بستگی دارد.

حداکثر میزان مصرف برای بزرگسالانِ ۱۹ ساله و بالاتر، ۱۱ میلی‌گرم در روز می‌باشد. همانند روی، مس، سلنیوم و آهن، منگنز نیز یک فلز سنگین بوده و مصرف بیش از حد آن می‌تواند خطرناک باشد.

منگنز به عنوان یک مادۀ درمانی برای تصحیح کمبودها و متعادل کردن سطوح روی و مس در بدن استفاده می‌شود. معمولا منگنز به صورت خوراکی مصرف می‌شود، اما می‌توان آن را به شکل تزریق وریدی در کسانی که با کمبود مواجه هستند نیز استفاده کرد.

بسیاری از مواد غذایی حاوی منگنز می‌باشند؛ می‌توان این ماده را در تراکم بالا در دانه‌ها و غلات کامل، و همچنین در مقادیر کم در حبوبات، لوبیاها، مغزهای خوراکی، سبزیجات برگدار و چای یافت کرد.

عوارض جانبی

اگرچه مصرف منگنز در مقادیر کافی بی‌خطر است، اما کسانی که کم‌خونی ناشی از کمبود آهن داشته و بیماری کبد یا کلیه دارند، و همچنین کسانی که این ماده معدنی را استنشاق می‌کنند، باید نسبت به مصرف منگنز محتاط باشند.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.