ویتامین های مفید برای چشم

0

چشم‌ها اندامی پیچیده هستند که برای عملکرد مناسب به بسیاری از ویتامین‌ها و مواد مغذی نیاز دارند. رتینوپاتی دیابتی، دژنراسیون ماکولا وابسته به سن، آب‌سیاه (گلوکوم) و آب‌مروارید، بیماری‌های رایجی هستند که چشم‌ها را هدف قرار می‌دهند. اگرچه عوامل مختلفی در بروز این بیماری‌های نقش دارند، اما به نظر می‌رسد که تغذیه – حداقل تا حدودی – می‌تواند بر روی تمام این عارضه‌ها اثر بگذارد. در این مقاله به بررسی ویتامین های مفید برای چشم می‌پردازیم.

ویتامین آ

ویتامین آ بدون شک از ویتامین های مفید برای چشم است.

ویتامین آ نقشی حیاتی را در سلامتی چشم ایفا می‌کند و قرنیه را شفاف نگه می‌دارد. قرنیه پوشش بیرونی چشم است.

این ویتامین همچنین جزئی از رودوپسین است که نوعی پروتئین موجود در چشم‌ها بوده و اجازه می‌دهد تا در موقعیت‌های کم‌نور نیز بینایی داشته باشید.

کمبود ویتامین آ در کشورهای توسعه‌یافته نادر است، اما اگر نادیده گرفته شود، می‌تواند به مشکلات جدی نظیر خشک‌چشمی منجر گردد.

خشک‌چشمی یک بیماری پیشروندۀ چشم است که با نابینایی در شب آغاز می‌شود. اگر کمبود ویتامین آ ادامه پیدا کند، مجاری اشک و چشم‌ها خشک می‌شوند. در نهایت، قرنیه نرم شده و به نابینایی غیرقابل بازگشت ختم می‌گردد.

ویتامین آ ممکن است به حفاظت در برابر سایر بیماری‌های چشم نیز کمک کند. برخی مطالعات نشان می‌دهند که رژیم‌های سرشار از ویتامین آ ممکن است با کاهش خطر آب‌مروارید و دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) در ارتباط باشند.

برای حفظِ سلامتی کلی چشم‌ها، مصرف غذاهای سرشار از ویتامین آ توصیه می‌شود. سیب‌زمینی شیرین، سبزیجات برگدار، کدو تنبل و فلفل دلمه‌ای از منبابع فوق‌العادۀ ویتامین آ هستند.

ویتامین ای

اعتقاد بر این است که بسیاری از بیماری‌های چشم با استرس اکسیداتیو ارتباط دارند که عدم‌تعادل آنتی‌اکسیدان‌ها و رادیکال‌های آزاد در بدن می‌باشد.

ویتامین ای یک آنتی‌اکسیدان قدرتمند است که به حفاظت از سلول‌ها – از جمله سلول‌های چشم – در برابر آسیب ناشی از رادیکال‌های آزاد کمک می‌کند. رادیکال‌های آزاد مولکول‌های بی‌ثبات و مضر هستند.

مطالعه‌ای هفت ساله به بررسی ۳۶۴۰ نفر که به AMD مبتلا بودند پرداخت. نتایج نشان می‌دهند که مصرف ۴۰۰ واحد ویتامین ای و سایر مواد مغذی به صورت روزانه، خطر پیشرفت بیماری به مراحل پیشرفته‌تر را به میزان ۲۵ درصد کاهش داده است.

علاوه بر این، برخی مطالعات نشان می‌دهند که رژیم‌های غذایی سرشار از ویتامین ای ممکن است به پیشگیری از آب‌مروارید وابسته به سن کمک کنند. با این حال، در این زمینه به پژوهش‌های بیشتری نیاز است، زیرا برخی از مطالعات هیچ ارتباطی را میان ویتامین ای و این بیماری کشف نکرده‌اند.

در هر صورت، دنبال کردن یک رژیم غذایی که حاوی مقادیر مناسبی از ویتامین ای باشد برای حفظ سلامت چشم توصیه می‌شود. برخی از منابع غنیِ ویتامین ای عبارتند از مغزهای خوراکی، دانه‌ها و روغن‌های آشپزی. ماهی سالمون، آووکادو و سبزیجات برگدار نیز منابع خوبی از این ویتامین هستند.

ویتامین ث

همانند ویتامین ای، ویتامین ث نیز یک آنتی‌اکسیدان قدرتمند است که می‌تواند از چشم‌ها در برابر آسیب ناشی از رادیکال‌های آزاد محافظت کند. بنابراین میتوان گفت که ویتامین ث نیز از ویتامین های مفید برای چشم میباشد.

بیشتر بخوانید:

ویتامین ث و برخی از مواد مغذی دیگر در مکمل AREDS استفاده می‌شوند که ممکن است برای افراد مبتلا به دژنراسیون ماکولا مفید باشند. یک مطالعه نشان می‌دهد که مصرف این مکمل به صورت روزانه ممکن است خطر پیشرفت این بیماری را به میزان ۲۵ درصد کاهش دهد.

علاوه بر این، ویتامین ث برای تولید کلاژن نیز ضروری است. کلاژن پروتئینی است که ساختار چشم – به‌ویژه قرنیه و سختینه – را فراهم می‌کند.

چندین مطالعۀ مشاهده‌ای نشان داده‌اند که ویتامین ث ممکن است به کاهش خطر بروز آب‌مروارید کمک کند. آب مروارید باعث می‌شود تا دید چشم تار شده و بینایی ناقص گردد.

به طور مثال، یک مطالعه مشاهده‌ای نشان داده است که مصرف بیش از ۴۹۰ میلی‌گرم ویتامین ث به‌صورت روزانه، در مقایسه با مصرف ۱۲۵ میلی‌گرم یا کمتر، باعث کاهش ۷۵ درصدی خطر ابتلا به آب‌مروارید شده است.

مطالعه‌ای دیگر نشان می‌دهد که مصرف مداوم مکمل‌های ویتامین ث ممکن است خطر آب‌مروارید را به میزان ۴۵ درصد کاهش دهد.

مرکبات و میوه‌های گرمسیر، فلفل دلمه‌ای، بروکلی و کلم کالی حاوی مقادیر بالایی از ویتامین ث هستند و می‌توانند گزینه‌های بسیار خوبی برای افزایش مصرف این ویتامین باشند.

ویتامین‌های ب۶، ب۹ و ب۱۲

محققین به بررسی ویتامین‌های گروه ب – به‌ویژه ویتامین‌های ب۶، ب۹ و ب۱۲ – و اثرات آنها بر سلامت چشم پرداخته‌اند.

این ترکیب از ویتامین‌ها می‌تواند سطوح هوموسیستئین را کاهش دهد. هوموسیستئین نوعی پروتئین در بدن است که شاید با التهاب و افزایش خطر بروز بیماری AMD در ارتباط باشد.

یک مطالعه بالینی در زنان نشان داده است که مصرف ۱۰۰۰ میکروگرم ویتامین ب۱۲ به همراه ویتامین‌های ب۶ و ب۹، خطر بروز AMD را ۳۴ درصد کاهش داده است.

با این حال، برای تایید فواید این مکمل‌ها به پژوهش‌های بیشتری نیاز است. بعلاوه، مشخص نیست که غذاهای سرشار از ویتامین ب بتوانند اثرات مشابهی داشته باشند.

ریبوفلاوین

نوعی دیگر از ویتامین ب که برای ارتباط‌اش با سلامت چشم مورد بررسی قرار گرفته است، ریبوفلاوین یا ویتامین ب۲ نام دارد. ریبوفلاوین به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان پتانسیل کاهش استرس اکسیداتیو در بدن – از جمله چشم‌ها – را دارد.

دانشمندان در حال بررسی پتانسیل ریبوفلاوین برای پیشگیری از آب مروارید هستند، زیرا کمبود درازمدت ریبوفلاوین ممکن است به بروز این بیماری منجر شود. جالب است که بسیاری از افراد مبتلا به آب‌مروارید با کمبود این آنتی‌اکسیدان مواجه هستند.

یک مطالعه نشان می‌دهد که جای دادن ۱٫۶ تا ۲٫۲ میلی‌گرم ریبوفلاوین در رژیم غذایی روزانه، در مقایسه با ۰٫۸ میلی‌گرم، می‌تواند خطر بروز آب‌مروارید را ۳۱ تا ۵۱ درصد کاهش دهد.

مسئولین بهداشتن مصرف ۱٫۱ تا ۱٫۳ میلی‌گرم رویبوفلاوین در روز را توصیه می‌کنند. مصرف این مقدار معمولا کار راحتی است، زیرا بسیاری از مواد غذایی سرشار از ریبوفلاوین هستند. به طور مثال، جو دوسر، شیر، ماست، گوشت گاو و سیریال‌های غنی‌شده از منابع خوب این ویتامین می‌باشند.

سایر ویتامین های مفید برای چشم

  • نیاسین (ب۳)
  • لوتئین و زآگزانتین
  • اسیدهای چرب امگا ۳
  • تیامین
منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.