تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی

0

در این مقاله به بررسی تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی می‌پردازیم که هر دو از اختلالات روانی بوده، اما با یکدیگر متفاوت می‌باشند. در ابتدا بهتر است با تعریف این دو اختلال آشنا شوید و ویژگی‌های اصلی آنها را بشناسید.

مبانی افسردگی و اختلال دوقطبی

افسردگی

افسردگی نوعی اختلال خلق‌وخو است که می‌تواند ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

  • ایجاد احساس اندوه شدید و سرخوردگی
  • تداخل در خواب و اشتها
  • منجر شدن به خستگی بیش از حد
  • دشواری در انجام دادن مسئولیت‌های روزانه

روش‌های موثر برای درمان افسردگی در دسترس هستند.

اختلال دوقطبی

گاهی اوقات انرژی زیادی داریم، اما در مواقع دیگر بدون انگیزه و غمگین هستیم. تجربه کردن طیفی از عواطفی که فراز و نشیب دارند کاملا عادی است.

اگر اختلال دوقطبی دارید، این فراز و نشیب‌ها می‌توانند شدید بوده و لزوما با اتفاقات زندگی‌تان ارتباطی نداشته باشند. این احساسات به اندازه‌ای شدید هستند که در زندگی روزانه تداخل ایجاد کرده و می‌توانند به بستری شدن فرد در بیمارستان بی‌انجامند.

بیشتر بخوانید:

اختلال دوقطبی گاهی اوقات با نام افسردگی مانیک نیز شناخته می‌شود. اغلب کسانی که اختلال دوقطبی دارند می‌توانند با دریافت درمان زندگی عادی‌ای داشته باشند.

تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی – انواع

انواع افسردگی

در ادامه برخی از انواع افسردگی ذکر شده‌اند:

  • وقتی افسردگی بیش از دو سال ادامه پیدا کند، به آن کج‌خلقی یا افسرده‌خویی می‌گویند.
  • افسردگی بعد از زایمان همانطور که از نامش پیداست، بعد از به دنیا آوردن کودک رخ می‌دهد.
  • اگر در طول یک فصل خاص از سال به افسردگی دچار می‌شوید و سپس افسردگی‌تان با پایان فصل برطرف می‌شود، به این مشکل «اختلال افسردگی عمده با الگوی فصلی» گفته میشود. در گذشته این نوع افسردگی با نام اختلال عاطفی فصلی شناخته میشد.

انواع اختلال دوقطبی

اگر اختلال دوقطبی نوع ۱ دارید، چندین دورۀ افسردگی عمده و حداقل یک دورۀ شیدایی را تجربه کرده‌اید. اختلال دوقطبی نوع ۱ می‌تواند بین دوره‌های افسردگی و شیدایی متناوب باشد.

اگر اختلال دوقطبی نوع ۲ دارید، این بدین معناست که حداقل یک دوره افسردگی و یک دوره هیپومانیا یا کم‌شیدایی را تجربه کرده‌اید. هیپومانیا شکل خفیف‌تر شیدایی است.

اختلال دوقطبی نوع ۱اختلال دوقطبی نوع ۲
دوره‌های جدی افسردگیحداقل یک دوره افسردگی عمده
حداقل یک دوره شیدایی یا مانیکحداقل یک دوره هیپومانیا
می‌تواند بین دوره‌های افسردگی و شیدایی متناوب باشد 

تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی – علائم

برای درک تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی بسیار مهم است که با علائم این دو بیماری آشنایی داشته باشید.

علائم افسردگی

یک دورۀ افسردگی پنج یا تعداد بیشتری از علائم را شامل می‌شود. این علائم در اغلب یا تمام ساعات روز پایدار بوده و به مدت دو هفته یا بیشتر به طول می‌انجامند. علائم افسردگی عبارتند از:

  • اندوه، ناامیدی، احساس بی‌ارزشی یا احساس پوچی
  • بدبینی
  • احساس گناه
  • فقدان علاقه به چیزهایی که در گذشته به آنها علاقه داشته‌اید
  • بی‌خوابی یا بیش از حد خوابیدن
  • بی‌قراری یا فقدان تمرکز
  • زودرنجی
  • بیش از حد غذا خوردن یا بسیار کم خوردن
  • سردرد یا دردهای مختلف
  • افکار مرگ یا خودکشی، یا اقدام کردن برای خودکشی

علائم اختلال دوقطبی

اگر به این اختلال دچار هستید، ممکن است بین دوره‌های افسردگی و شیدایی یا کم‌شیدایی تناوب داشته باشید. همچنین ممکن است این دوره‌ها را در زمانی که هیچ علائمی ندارید تجربه کنید. این امکان نیز وجود دارد که علائم شیدایی و افسردگی به طور همزمان پدیدار شوند. به این وضعیت دوقطبی ترکیبی گفته می‌شود.

برخی از علائم کم‌شیدایی و شیدایی

  • بی‌قراری، انرژی زیاد یا افزایش فعالیت
  • افکار رقابتی یا حواسپرتی آسان
  • ایده‌های بلندپروازانه یا باورهای غیرواقعی
  • احساس سلامتی و خرمی
  • زودرنجی، عصبی بودن یا سریع عصبانی شدن
  • نیاز کم به خوابیدن
  • افزایش میل جنسی

شیدایی شدید می‌تواند باعث بروز توهمات شود. قضاوت نامناسب در دورۀ شیدایی می‌تواند به سوءمصرف الکل و دارو بی‌انجامد. وقتی در این دوره قرار دارید، احتمالا متوجه مشکلات خود نمی‌شوید. شیدایی حداقل یک هفته به طول می‌انجامد و به اندازه‌ای شدید است که می‌تواند باعث بروز مشکلات جدی شود. افرادی که در این دوره قرار دارند معمولا در بیمارستان بستری می‌شوند.

کم‌شیدایی یا هیپومانیا حداقل چهار روز به طول می‌انجامد و شدت کمتری دارد.

تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی – عوامل خطر

بروز افسردگی در هر کسی ممکن است. اگر یک بیماری جدی دیگر داشته یا سابقۀ افسردگی در خانواده‌تان وجود داشته باشد، احتمال ابتلا به افسردگی در شما افزایش می‌یابد. عوامل محیطی و روانی نیز ممکن است خطر بروز این بیماری را افزایش دهند.

علت دقیق اختلال دوقطبی مشخص نیست. با این حال، اگر فرد دیگری در خانواده‌تان به این بیماری مبتلا باشد، احتمال بروز آن در شما نیز افزایش می‌یابد. علائم این اختلال معمولا در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی نمود پیدا می‌کنند، اما احتمال بروز دیرتر آنها نیز وجود دارد.

اگر اختلال دوقطبی دارید، خطر موارد زیر افزایش می‌یابد:

  • سوءمصرف مواد
  • میگرن
  • بیماری قلبی
  • سایر بیماری‌ها

افرادی که اختلال دوقطبی دارند ممکن است به بیماری‌های زیر نیز مبتلا باشند:

  • اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
  • اختلال کمبود توجه-بیش‌فعالی
  • هراس اجتماعی
  • اختلال اضطراب

درمان افسردگی و اختلال دوقطبی

اگر درمان را سریع آغاز کرده و به خوبی دنبال کنید، نتایج موثرتری خواهید گرفت.

درمان افسردگی

داروهای ضدافسردگی اصلی‌ترین روش درمانی برای افسردگی هستند. گفتاردرمانی نیز می‌تواند ایدۀ خوبی باشد. اگر افسردگی‌تان شدید بوده و به دارو و تراپی واکنش نشان نمی‌دهد، می‌توانید از روش‌های محرک مغز استفاده کنید. در روش درمان با ضربه الکتریکی تشنج‌آور، ایمپالس‌های برقی به مغز ارسال می‌شوند تا به بروز فعالیت تشنجی منجر گردند. این روش درمانی نسبتا امن و بی‌خطر است و می‌توانید آن را در دوران بارداری انجام دهید. عوارض جانبی این روش عبارتند از احساس گیجی و مقداری از دست دادن حافظه.

هر دو بیماری معمولا نیازمند ترکیبی از داروها و روان‌درمانی هستند. پزشکان معمولا درمان رفتاری-شناختی را توصیه می‌کنند. در برخی موارد، خانواده‌درمانی نیز می‌تواند مفید واقع شود. همچنین انجام ورزش و سایر تکنیک‌های آرامش‌بخش نیز می‌توانند به شما کمک کنند. ممکن است کمی طول بکشد تا بهترین روش درمانی را برای خود پیدا کنید و همچنین شاید نیاز باشد تا روش‌های درمانی را با دوره‌های مختلف بیماری تطبیق دهید.

اثرگذاری برخی از داروها ممکن است هفته‌ها طول بکشد. تمام داروها می‌توانند با عوارض جانبی همراه باشند. اگر به فکر متوقف کردن مصرف دارو هستید، قبل از انجام اینکار با پزشک خود صحبت کنید.

درمان اختلال دوقطبی

پزشکان برای درمان اختلال دوقطبی از داروهای تثبیت‌کنندۀ خلق‌وخو استفاده می‌کنند. داروهای ضدافسردگی می‌توانند وضعیت شیدایی را بدتر کنند. به همین دلیل پزشکان برای درمان این اختلال ابتدا به سراغ این داروها نمی‌روند. ممکن است پزشک شما از داروهای ضدافسردگی برای درمان سایر اختلالات نظیر اضطراب یا PTSD استفاده کند. اگر به اضطراب نیز دچار هستید، بنزودیازپین‌ها ممکن است برای شما مفید باشند، اما باید در مصرف آنها احتیاط کنید، زیرا خطر سوءمصرف‌شان بالا است. طیفی از داروهای ضدروان‌پریشی جدید تایید شده و برای درمان موثر اختلال دوقطبی در دسترس می‌باشند. اگر یکی از این داروها برای شما موثر نبود، می‌توانید یک داروی دیگر را امتحان کنید.

نظر شما دربارۀ تفاوت اختلال دوقطبی و افسردگی چیست؟ دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.