سرطان روده بزرگ : علل، علائم و روش‌های درمان

0

سرطان روده بزرگ یا سرطان کولورکتال، نوعی سرطان است که در مقعد یا روده بزرگ شروع می شود. این دو اندام در قسمت پایین سیستم گوارشی قرار دارند. قولون به عنوان روده بزرگ شناخته شده است. مقعد در انتهای روده بزرگ قرار دارد.

انجمن سرطان آمریکا تخمین زده است که، یک نفر از ۲۴ مرد و همچنین یک نفر از ۲۴ زن در طول عمر خود به سرطان روده بزرگ مبتلا خواهند شد.

پزشک ممکن است به عنوان راهنما بتواند چگونگی در معرض قرار گرفتن این بیماری را تشخیص دهد. مهم است که پزشک مرحله سرطان را بشناسد تا بتواند بهترین برنامه درمانی را ارائه دهد و برآوردی درازمدت از این چشم انداز داشته باشد.

مرحله ۱ از سرطان روده بزرگ ابتدایی ترین مرحلۀ این بیماری محسوب می شود. سطح چهارم، پیشرفته ترین مرحله بیماری به شمار می آید.

  • مرحله ۱:  سرطان به جداره و مخاط روده بزرگ یا مقعد نفوذ پیدا کرده است ولی به دیواره های بدن شیوع پیدا نکرده است.
  • مرحله ۲: سرطان به دیواره روده بزرگ یا مقعد گسترش یافته است. ولی هنوز به گره های لنفاوی و یا بافت های اطراف آن را تحت تاثیر قرار نداده است.
  • مرحله ۳: سرطان به گره های لنفاوی منتقل شده است. اما هنوز به سایر قسمت های بدن منتشر نشده است. معمولا یک تا سه گره لنفاوی در این مرحله دخیل هستند.
  • مرحله ۴: سرطان به دیگر اندام های بدن مانند، کبد یا ریه ها گسترش یافته است.

علائم سرطان روده بزرگ چیست؟

سرطان کولورکتال ممکن است هیچ علائم به خصوصی در مراحل اولیه نداشته باشد. علائم این سرطان میتوانند شامل موارد زیر باشند:

  • یبوست
  • اسهال
  • تغییر رنگ مدفوع
  • تغییر شکل مدفوع مانند مدفوع خرد شده
  • خون در مدفوع
  • خونریزی از مقعد
  • ضعف غیر قابل توصیف
  • عبور بیش از حد باد
  • خستگی
  • کاهش وزن ناخواسته
  • گرفتگی عضلات شکم
  • درد شکم

چنان چه متوجه این علائم شدید، فورا با پزشک خود مشورت کنید تا در مورد آزمایشات و جلوگیری از پیشرفت این بیماری صحبت کنید.

علل سرطان روده بزرگ

محققان هنوز در حال مطالعه علل سرطان کولورکتال هستند، و این در حالی است که لیستی از فاکتورهای پیشرفته و خطرناکی از این بیماری وجود دارد. این عوامل به تنهایی یا به صورت ترکیبی عمل می کنند تا خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را افزایش دهند.

رشد سلول‌های پیش سرطانی

سلول هایی غیر طبیعی در جداره روده بزرگ به وجود می آیند که منجر به تشکیل پولیپ هایی می شوند. این پولیپ ها کوچک هستند و به آرامی رشد می کنند. از بین بردن رشد آن ها از طریق جراحی یک روش پیشگیری معمولی است. در واقع پولیپ های درمان نشده می توانند سرطانی شوند.

جهش ژنی

گاهی اوقات سرطان کولورکتال در اعضای خانواده رخ می دهد. این به دلیل جهش ژنی می باشد که از پدر یا مادر به کودک منتقل می شود. این جهش ها تضمینی نمی کنند که سرطان پیشرفت خواهد کرد. اما آن ها شانس ابتلا به بیماری را افزایش می دهند.

چه کسی در معرض سرطان کولورکتال قرار دارد؟

عوامل متعددی وجود دارند که خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می دهند:

عوامل اجتناب ناپذیر

 برخی عوامل که خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را افزایش می دهند، اجتناب ناپذیر هستند و نمی توانند تغییر کنند. یکی از این عوامل، سن است. احتمال رشد این نوع سرطان پس از رسیدن به ۵۰ سالگی نیز افزایش می یابد.

برخی از عوامل خطرساز و اجتناب ناپذیر عبارتند از:

  • سابقه پولیپ روده بزرگ
  • سابقه بیماری های روده
  • سابقه خانوادگی سرطان کولورکتال
  • داشتن یک سندرم ژنتیکی مانند پولیپوزیز آدنوماتوز خانوادگی (FAP)
  • نژاد یهودیان اروپای شرقی یا نژاد آفریقایی

عوامل قابل اجتناب

سایر عوامل خطرساز اجتناب پذیر هستند. این بدان معنی است که می توانید آن ها را تغییر دهید تا خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش دهید. عوامل خطرساز قابل پیشگیری عبارتند از:

  • اضافه وزن یا چاقی
  • سیگار کشیدن
  • مصرف بیش از حد الکل
  • داشتن دیابت نوع ۲
  • داشتن سبک زندگی بدون تحرک
  • رژیم سرشار از غذاهای فرآوری شده یا گوشت قرمز

سرطان روده بزرگ

بیشتر بخوانید:

تشخیص سرطان روده بزرگ

تشخیص زود هنگام سرطان کولورکتال بهترین فرصت برای درمان این بیماری است. پزشک با کسب اطلاعات در مورد تاریخچه پزشکی خانوادگی فرآیند درمان را شروع می کند. آن ها همچنین معاینات فیزیکی را با فشار روی شکم انجام می دهند و یا آزمایش مقعدی را جهت تشخیص توده یا پولیپ انجام می دهند.

آزمایش خون

ممکن است پزشک برخی از آزمایش های خون را انجام دهد تا از وجود علائم اطمینان حاصل کند. اگر چه هیچ آزمایش خونی وجود ندارد تا به طور خاص سرطان کولورکتال را بررسی کند. اما آزمایش هایی در رابطه با کارکرد کبد و همچنین آزمایش های کامل شمارش گلبول های خونی می تواند سایر بیماری ها و اختلالات را غیر محتمل کند.

کولونوسکوپی

کولونوسکوپی شامل استفاده از یک لولۀ طویل است که به یک دوربین کوچک متصل می باشد. این روش به پزشک اجازه می دهد تا درون روده بزرگ و مقعد را مشاهده کند تا بدین طریق موارد غیر عادی را بررسی کند. در طول انجام کولونوسکوپی، پزشک می تواند بافت هایی  را از نواحی غیر طبیعی نمونه برداری کند. سپس این نمونه ها را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال کند.

اشعه ایکس

پزشک می تواند با استفاده از اشعه رادیو اکتیو ایکس که حاوی عنصر باریم است، راه حلی را در برابر این بیماری تجویز کند. بدین صورت که با استفاده از تنقیه، مایعی را به درون روده بزرگ منتقل می کند که می تواند به کیفیت بیشتر تصاویر اشعه ایکس کمک کند.

سی تی اسکن

پزشک سی تی اسکن را به وسیله نشان دادن تصویر دقیق روده بزرگ انجام می دهد. هنگامی که در تشخیص سرطان روده بزرگ از آن استفاده می شود، نام دیگری برای سی تی اسکن نیز یک کولونوسکوپی مجازی به حساب می آید.

درمان سرطان روده بزرگ

درمان سرطان روده بزرگ بستگی به عوامل مختلفی دارد. وضعیت سلامت عمومی و سطح کولورکتال به پزشک کمک می کند تا در جهت درمان این بیماری تدابیری را اتخاذ کند.

عمل جراحی

در مراحل اولیه سرطان کولورکتال ممکن است پزشک برای از بین بردن پولیپ های سرطانی از طریق جراحی اقدام نماید. اگر پولیپ به دیواره روده متصل نباشد، احتمالا سرطان خوش بینانه است.

اما چنان چه سرطان به دیواره روده گسترش پیدا کند، ممکن است نیاز باشد تا جراح بخشی از روده بزرگ یا راست روده را به همراه گره های لنفاوی مجاور، بردارد. اگر این عمل غیر ممکن باشد، جراح از طریق بخش های باقیمانده سالم، روده بزرگ را به راست روده نیز پیوند می زند.

اگر این امکان وجود نداشته باشد، ممکن است که کلستومی را انجام بدهند که شامل، ایجاد یک سوراخ در دیواره شکم جهت از بین بردن ضایعات مورد نظر می باشد. عمل کلستومی ممکن است موقتی یا دائمی باشد.

شیمی درمانی

عمل شیمی درمانی شامل استفاده از مواد شیمیایی برای از بین بردن سلول های سرطانی می باشد. در مورد سرطان کولورکتال، شیمی درمانی یک درمان عمومی است که پس از جراحی برای از بین بردن سلول های سرطانی باقی مانده نیز انجام می شود. شیمی درمانی همچنین رشد تومورها را کنترل می کند.

در حالی که شیمی درمانی برخی علائم بهبودی را در مراحل بعدی سرطان فراهم می آورد، ولی اغلب با عوارض جانبی همراه است که باید با داروهای اضافی دیگری کنترل گردد.

پرتو درمانی

پرتو درمانی با استفاده از تابش قدرتمند انرژی شبیه به آن چه که در اشعه ایکس استفاده می شود، برای مورد هدف قرار دادن و از بین بردن سلول های سرطانی در قبل و بعد از عمل جراحی انجام می گردد. پرتو درمانی در کنار شیمی درمانی انجام می شود.

درمان دارویی

در سپتامبر ۲۰۱۲، سازمان غذا و دارو ایالات متحده استفاده از داروی regorefenib (Stivarga) را برای درمان متاستاتیک و یا مراحل آخر سرطان روده بزرگ را که در سایر قسمت های بدن پاسخگو نیست و در حال گسترش به دیگر بخش ها می باشد نیز موافقت کرده است. این دارو با مسدود کردن آنزیم هایی که باعث رشد سلول های سرطانی می شوند، کار می کند.

چشم‌انداز درازمدت چیست؟

سرطان روده بزرگ اگر زود هنگام تشخیص داده شود، قابل درمان است و غالبا علاج پذیر است. با تشخیص به موقع اکثر مردم حداقل ۵ سال پس از بیماری نیز زندگی می کنند. در صورتی که سرطان در آن زمان برنگردد، درمان به موقع انجام می شود. به ویژه اگر در مراحل اولیه بیماری باشند.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.