بیماری کرون : علت، علائم و درمان

0

بیماری کرون نوعی بیماری التهابی روده است و افراد زیادی – ۷۸۰ هزار نفر در آمریکا – به آن مبتلا هستند. برای بررسی این بیماری به تحقیقات بیشتری نیاز است. محققین هنوز مطمئن نیستند که این بیماری چگونه شروع می‌شود، چه کسانی مستعد آن بوده یا چگونه می‌توان به بهترین شکل آن را مدیریت کرد. علیرغم پیشرفت‌های مهم در روش‌های درمان این بیماری در سه دهه گذشته، همچنان درمان قطعی‌ای برای بیماری کرون وجود ندارد.

بیماری کرون در اغلب موارد در روده کوچک و روده بزرگ بروز می‌کند. با این حال، این بیماری می‌تواند در هر قسمتی از دستگاه گوارش – از دهان گرفته تا مقعد – را هدف قرار دهد. بیماری کرون همچنین می‌تواند در قسمت‌هایی از دستگاه گوارش پدیدار شده و سایر قسمت‌ها را به حال خود بگذارد.

میزانِ شدت این بیماری می‌تواند از خفیف تا ناتوان‌کننده باشد. علائم کرون متنوع هستند و می‌توانند در طول زمان تغییر کنند. این بیماری در برخی افراد می‌تواند به طور کشنده عود کرده و عوارض جانبی مختلفی را به همراه داشته باشد.

علت بیماری کرون چیست؟

علت بیماری کرون به طور دقیق مشخص نیست. با این حال، عوامل زیر ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند:

  • وضعیت سیستم ایمنی بدن
  • ژنتیک
  • محیط زندگی

تا ۲۰ درصد از کسانی که به بیماری کرون مبتلا هستند، معمولا یکی از والدین، فرزندان یا خواهر و برادرشان نیز به این بیماری دچار است.

موارد زیر نیز می‌توانند بر روی شدت علائم بیماری اثر بگذارند:

  • سیگار کشیدن
  • سن و سال
  • درگیر بودن مقعد با بیماری
  • مدت زمان بیماری

افراد مبتلا به بیماری کرون بیشتر در خطر ابتلا به عفونت‌های روده‌ای ناشی از باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها و قارچ‌ها هستند. این عفونت می‌تواند شدت علائم را تحت تاثیر قرار داده و مشکلات دیگری را به وجود آورد. بیماری کرون و روش‌های درمان آن می‌توانند سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار داده و وضعیتِ این عفونت‌ها را در افرادی که بیماری التهابی روده (IBD) دارند وخیم‌تر کنند.

عفونت‌های قارچی کاندیدا در بیماران کرون رایج بوده و می‌توانند بر روی ریه‌ها و دستگاه گوارش اثر بگذارند. بسیار مهم است که این عفونت‌ها تشخیص داده شده و از طریق داروهای ضدقارچ به خوبی درمان شوند تا از عوارض جانبی بیشتر جلوگیری گردد.

علائم بیماری کرون

علائم بیماری کرون معمولا به طور تدریجی پدیدار می‌شوند. برخی از علائم ممکن است با گذشت زمان وخیم‌تر گردند.

بروز ناگهانی و شدید علائم کرون نادر است، اما غیرممکن نیست.

علائم اولیه بیماری کرون عبارتند از:

  • اسهال
  • گرفتگی‌های معده
  • خون در مدفوع
  • تب
  • خستگی
  • کاهش اشتها
  • کاهش وزن
  • حس اینکه بعد از اجابت مزاج، همچنان روده‌تان به طور کامل تخلیه نشده است
  • حس اینکه به اجابت مزاج مکرر نیاز دارید

گاهی اوقات ممکن است این علائم با علائم یک بیماری دیگر نظیر مسمومیت غذا، ناراحتی معده یا حساسیت اشتباه گرفته شوند. اگر این علائم مداوم هستند، باید به پزشک مراجعه کنید.

این علائم همچنین ممکن است با پیشرفت بیماری شدیدتر شوند. این علائم می‌توانند موارد زیر را شامل شوند:

بیشتر بخوانید:
  • Perianal fistula که می‌تواند باعث بروز درد و زه‌کشی مقعد گردد
  • زخم‌هایی که در هر قسمتی از دستگاه گوارش پدیدار شوند (از دهان گرفته تا مقعد)
  • التهاب مفاصل و پوست
  • تنگی نفس یا کاهش توانایی برای ورزش کردن که ناشی از وخیم‌تر شدن کم‌خونی است

تشخیص زودهنگام می‌تواند به پیشگیری از عوارض جانبی کمک کرده و اجازه دهد تا درمان سریعتری داشته باشید.

درمان بیماری کرون

همانطور که اشاره شد، بیماری کرون درمانی ندارد، اما قابل مدیریت است. گزینه‌های درمانی متنوعی وجود دارند که ممکن است شدت و تکرر علائم را کاهش دهند.

داروها

بیش از چهار رده‌بندی برای داروهای بیماری کرون وجود دارد. درمان‌های اولیه داروهای ضدالتهابی را شامل می‌شوند. گزینه‌های پیشرفته‌تر عبارتند از داروهای بیولوژیک که از سیستم ایمنی بدن برای درمان بیماری استفاده می‌کنند.

تغییرات غذایی

غذا نمی‌تواند بیماری کرون را درمان کند، اما می‌تواند دوره‌های عودکننده را تحریک کند. بعد از اینکه بیماری کرون در شما تشخیص داده شد، احتمالا پزشک توصیه می‌کند تا به ملاقات یک متخصص رژیم غذایی رسمی (رژیم‌شناس) بروید. رژیم‌شناس شما را به منظور درک اثرگذاری غذاها بر علائم‌تان راهنمایی می‌کند.

در ابتدا، رژیم‌شناس احتمالا از شما می‌خواهد تا غذاهایی مصرفی‌تان را یادداشت کنید. این یادداشت جزییات مربوط به غذاهای مصرفی و حسی که بعد از خوردن آنها تجربه می‌کنید را شامل می‌شود.

رژیم‌شناس با استفاده از این اطلاعات یک چهارچوب غذایی را برای شما ترسیم می‌کند. این تغییرات غذایی باید به شما کمک کنند تا مواد مغذی بیشتری را از غذاها دریافت کرده و در عین حال عوارض جانبی ناشی از مصرف برخی غذاها را به حداقل برسانید.

جراحی

اگر درمان‌های تهاجمی و تغییرات در سبک زندگی علائم را تغییر نداده یا باعث بهبودی نشوند، ممکن است انجام جراحی برای شما ضروری باشد. در نهایت، حدود ۷۰ درصد از کسانی که بیماری کرون دارند، در مرحله‌ای از زندگی خود به انجام عمل جراحی نیاز پیدا می‌کنند.

برخی از انواع جراحی ممکن است خارج کردن قسمت‌های آسیب دیده دستگاه گوارش و متصل کردن قسمت‌های سالم به یکدیگر را شامل شوند. برای ترمیم بافت آسیب‌دیده، مدیریت زخم بافت یا درمان عفونت‌های عمیق، ممکن است به سایر عمل‌ها نیاز داشته باشید.

توصیه‌های غذایی برای بیماران کرون

یک رژیم غذایی مناسب برای فرد مبتلا به کرون، ممکن است برای فرد دیگری مناسب نباشد، زیرا این بیماری می‌تواند در افراد مختلف نواحی متفاوتی از دستگاه گوارش را هدف قرار دهد.

مهم است که برنامۀ غذایی مناسب حال خودتان را پیدا کنید. می‌توانید اینکار را از طریق بررسی علائم‌تان بعد از اضافه یا حذف کردن مواد غذایی به رژیم‌تان انجام دهید. تغییرات در رژیم غذایی و سبک زندگی ممکن است به کاهش بروز دوبارۀ علائم و کاهش شدت آنها کمک کنند.

این موارد ممکن است برای بهبود بیماری کرون موثر باشند:

  • تنظیم فیبر مصرفی
  • محدود کردن مصرف چربی
  • محدود کردن مصرف لبنیات
  • نوشیدن آب کافی
  • در نظر گرفتن منابع جایگزین ویتامین‌ها و مواد معدنی

برای مشخص کردن این موارد بهترین کار این است که به یک متخصص رژیم غذایی مراجعه کنید.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.