بیماری دوپویترن چیست و چه علائمی دارد؟

0

بیماری دوپویترن یا انقباض دوپویترن حالتی است که موجب ایجاد توده ها یا غده هایی در زیر پوست انگشتان و کف دست می شود. این بیماری می تواند باعث فرو رفتگی انگشتان شود.

دپویترون بیشتر بر روی انگشتان حلقه و کوچک تاثیرگذار است. با این حال می تواند هر انگشتی را درگیر کند. این بیماری باعث می شود تا مفاصل مبدایی و میانی­­ – که نزدیک ترین مفاصل به کف دست هستند – خم شوند و صاف نگه داشتن آن ها دشوار گردد.

علائم بیماری دوپویترن چیست؟

انقباض دوپویترن معمولا به آرامی پیشرفت می کند. غالبا اولین علامت، ایجاد ناحیه ای ضخیم در کف دستان است، که می توانید آن را به عنوان توده یا غده ای توصیف کنید که شامل گودرفتگی های کوچکی در کف دستان است. این توده غالبا سفت است اما دردناک نیست.

با گذشت زمان، رشته های ضخیم بافتی از توده گسترش می یابند. آن ها معمولا به انگشت حلقه یا انگشت کوچک متصل می شوند، اما می توانند به سمت هر انگشتی گسترش پیدا کنند. این رشته ها در نهایت محکم تر (سفت تر) می شوند و انگشتان به کف دست ها کشیده می شوند.

این حالت می تواند در هر دو دست اتفاق بیفتد. اما معمولا یک دست بیشتر از دست دیگر تحت تاثیر قرار می گیرد. بیماری دوپویترن گرفتن اشیا بزرگ، شستن دست ها یا تکان دادن آن ها را دشوار می سازد.

علل و عوامل خطر

علت این بیماری ناشناخته است. اما موارد زیر خطر گسترش آن را افزایش می دهند:

  • مرد بودن
  • سن بین ۴۰ تا ۶۰ سال
  • نژاد اروپای شمالی
  • سابقه خانوادگی این بیماری
  • سیگار کشیدن یا نوشیدن الکل
  • دیابت

استفاده بیش از حد از دستان، همچون انجام کارهایی که نیازمند حرکات دست تکراری است، و آسیب به دست خطر ابتلا به این وضعیت را افزایش نمی دهد.

تشخیص بیماری دوپویترن

پزشک دستان را برای یافتن توده ها یا غده ها بررسی می کند. او توانایی محکم گرفتن، توانایی فشردن (نیشگون گرفتن)، و احساس در انگشت شست و دیگر انگشتان را بررسی می کند.

پزشک آزمایش tabletop را نیز انجام می دهد. این آزمایش مستلزم این است که کف دست خود را بر روی یک میز قرار دهید. در صورتی که بتوانید این کار را انجام دهید، بعید است که این بیماری را داشته باشید.

پزشک ممکن است اندازه گیری هایی را انجام دهد و محل و میزان انقباض را ثبت کند. او در آینده برای ارزیابی شرایط پیشرفت بیماری به این اندازه گیری ها رجوع می کند.

بیشتر بخوانید:

درمان بیماری دوپویترن

دوپویترن به طور قطعی مداوا نمی شود، اما درمان هایی برای تسکین آن وجود دارد. ممکن است تا زمانی که نتوانید برای انجام کارهای روزمره از دست هایتان استفاده کنید، نیاز به درمان نداشته باشید. درمان های غیرجراحی نیز وجود دارند. با این حال، در موارد حاد یا پیشرفته، ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند.

نیدلینگ

نیدلینگ شامل استفاده از سوزن برای جدا کردن رشته ها است. درصورتی که انقباض برگشت کند، این روش دوباره می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

مزیت نیدلینگ این است که می تواند چندین مرتبه انجام شود و دارای دوره نقاهت کوتاهی است و نقص آن این است که نمی تواند در هر انقباضی مورد استفاده قرار گیرد، چون سوزن می تواند به اعصاب نزدیک آسیب برساند.

تزریق آنزیم

Xiaflex تزریق یک کلاناژ تزریقی است که باعث تضعیف رشته ها می شود. روز پس از انجام تزریق پزشک تلاش میکند تا رشته های موجود در دست را جدا کند. این روش سرپایی است و زمان نقاهت کوتاهی دارد.

از معایب این روش این است که در هر زمان فقط می تواند در یک مفصل مورد استفاده قرار گیرد، و درمان ها باید دست کم یک ماه از هم فاصله داشته باشند. همچنین امکان برگشت رشته های فیبروزی بالا است.

جراحی

جراحی بافت را خارج می کند. تا مرحله بعد که بافت بتواند شناسایی شود نیازمند جراحی نخواهد بود. گاهی خارج کردن آن بدون حذف پوست متصل به آن دشوار است. با این حال، با تشریح جراحی دقیق، پزشک معمولا می تواند از این اتفاق جلوگیری کند. جراحی یک راه حل دائمی است. از معایب جراحی این است که دوره نقاهت طولانی تری دارد و برای آن که بتوانید عملکرد کامل دست خود را به دست آورید، غالبا به فیزیوتراپی نیاز دارید. درصورتی که پزشک درخلال جراحی بافت را خارج کند، برای پوشاندن آن موضع نیاز به پیوند پوست دارید. اما این اتفاق نادر است.

درمان های خانگی

کارهایی که می توانید برای تسکین درد و سایر علائم آن در خانه انجام دهید عبارتند از:

  • کشیدن انگشتان به خارج از کف دست
  • آرام کردن غده با استفاده از ماساژ دادن و گرم نگه داشتن آن
  • محافظت از دست ها با استفاده از دستکش
  • اجتناب از محکم گرفتن وسایل در زمان جابه جایی آن ها

آثار درازمدت بیماری دوپویترن چیست؟

انقباض دوپویترن جان فرد را تهدید نمی کند. می توانید برای تشخیص این که کدام گزینه درمان نتیجه بهتری دارد با پزشک خود مشورت کنید. یادگیری نحوه ترکیب کردن روشهای درمانی می تواند به شما در مدیریت این بیماری کمک کند.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.