ریزش موی آندروژنیک در زنان

0

ریزش موی آندروژنیک در زنان یا طاسی با الگوی مردانه (Androgenic alopecia) نوعی از ریزش مو است که زنان را هدف قرار می‌دهد. این ریزش مو شبیه به الگوی طاسی در مردان است، با این تفاوت که ریزش مو در زنان می‌تواند با الگویی متفاوت از مردان باشد.

ریزش مو در زنان – به ویژه با افزایش سن – عادی است. بعد از وارد شدن به دورۀ یائسگی، تا دو سوم از زنان ریزش مو را تجربه می‌کنند. تنها کمتر از نیمی از زنان بعد از ۶۵ سالگی دارای سری پُر از مو هستند.

ریزش موی آندروژنیک در زنان ارثی بوده و احتمال بروز آن بعد از یائسگی شایع‌تر است. بنابراین می‌توان گفت که هورمون‌ها مسئول بروز این ریزش مو هستند. اگر متوجه ریزش موهایتان شده‌اید، به یک پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید. این افراد به تشخیص ریزش موی آندروژنیک یا نوع دیگری از ریزش مو در زنان کمک می‌کنند.

هرچه زودتر درمان را آغاز کنید، سریع‌تر می‌توانید ریزش مو را متوقف کرده و حتی باعث رشد مجدد موهایتان شوید.

ریزش موی آندروژنیک در زنان چه شکلی دارد؟

در این نوع از ریزش مو، سرعت رشد مو کاهش می‌یابد. همچنین رشد موی جدید دیرتر آغاز می‌شود. فولیکول‌های مو کوچک شده و به نازک شدن مو منجر می‌گردند. این فرآیند می‌تواند به رشد مویی ختم شود که به راحتی می‌شکند.

از دست دادن ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو در روز برای زنان طبیعی است، اما کسانی که ریزش موی آندروژنیک دارند ممکن است موی بیشتری از دست بدهند.

ریزش مو در مردان در قسمت جلویی سر آغاز می‌شود و تا زمان طاس شدن تا پشت سر ادامه می‌یابد. اما زنان در تمام نقاط سر خود مو از دست می‌دهند و ریزش مو از فرق مو شروع می‌شود. مو در قسمت‌ گیجگاه‌ها نیز ممکن است کاهش یابد.

احتمال کامل طاس شدن در زنان کم است، اما ممکن است تارهای زیادی از مو با نازکی مواجه شوند.

پزشکان ریزش موی آندروژنیک در زنان را به سه نوع تقسیم می‌کنند:

  • نوع ۱ که مقدار کمی نازکی مو در اطراف فرق سر اتفاق می‌افتد.
  • نوع ۲ پهن شدن فرق مو و افزایش نازکی اطراف آن را شامل می‌شود.
  • نوع ۳ که نازکی در سراسر مو بوده و قسمتی از بالای پوست سر قابل مشاهده است.

آیا ژنتیک باعث ریزش موی آندروژنیک می‌شود؟

ریزش مو از طریق والدین به فرزندان منتقل می‌گردد و بسیاری از ژن‌های مختلف در این فرآیند نقش دارند. ممکن است این ژن‌ها را از هر یک از والدین خود به ارث ببرید. اگر مادر، پدر یا یکی از بستگان نزدیکتان ریزش مو را تجربه کرده است، احتمال بروز ریزش موی آندروژنیک در شما افزایش می‌یابد.

دلایل دیگر

ریزش موی آندروژنیک در زنان به طور کلی ناشی از یک مشکل مرتبط با غدد درون ریز یا یک تومور ترشح‌کننده هورمون می‌باشد.

اگر علائم دیگری نظیر قاعدگی نامنظم، آکنه شدید یا افزایش موی زائد را تجربه می‌کنید، به پزشک مراجعه کنید. ممکن است ریزش موی شما از نوع دیگری باشد.

درمان ریزش موی آندروژنیک در زنان

اگر به ریزش موی آندروژنیک دچار هستید، شاید بتوانید آن را با حالت دادن موهایتان پنهان کنید. اما در نهایت ممکن است انقدر موهایتان نازک شوند که دیگر پنهان کردن این مشکل ممکن نباشد.

تشخیص سریع و به موقع می‌تواند به درمان سریع‌تر و به حداقل رساندن ریزش مو در آینده کمک کند. برنامۀ درمانی احتمالا شامل یک یا چند داروی تایید شده برای درمان ریزش مو می‌باشد.

ماینوکسیدیل

ماینوکسیدیل تنها داروی تایید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان ریزش موی آندروژنیک در زنان است. این دارو با فرمول‌های ۲ یا ۵ درصدی در دسترس می‌باشد. در صورت امکان فرمول ۵ درصدی آن را تهیه کنید.

برای مصرف ماینوکسیدیل آن را هر روز بر روی پوست سر بمالید. اگرچه این دارو به طور کامل تمام موی از دست رفته را بازیابی نمی‌کند، اما می‌تواند باعث رشد مقدار قابل توجهی از مو شده و ظاهر مو را ضخیم‌تر کند.

احتمالا ۶ تا ۱۲ ماه طول میکشد تا اثرگذاری این دارو را حس کنید. برای اینکه دارو اثر خود را حفظ کند، باید به مصرف آن ادامه دهید. اگر بعد از مدتی ماینوکسیدیل دیگر اثر نداشته باشد، ممکن است موی‌تان به ظاهر قبلی خود بازگردد.

ممکن است این عوارض جانبی را تجربه کنید:

  • قرمزی پوست
  • خشکی پوست
  • خارش
  • رشد مو در قسمت‌هایی که مورد نظر شما نیستند، مانند گونه‌ها

فیناستراید و دوتاستراید

فیناستراید و دوتاستراید دو داروی تایید شده توسط FDA برای درمان ریزش مو در مردان هستند. این داروها برای زنان تایید نشده‌اند، اما برخی پزشکان آنها را برای درمان ریزش موی آندروژنیک در زنان توصیه می‌کنند.

نتایج مطالعات انجام شده دربارۀ اثرگذاری این داروها بر زنان متناقض هستند، اما برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که این داروها می‌توانند به رشد دوبارۀ مو در ریزش موی آندروژنیک در زنان کمک کنند.

عوارض جانبی این داروها – به ویژه در اولین سال مصرف – می‌توانند سردرد، گرگرفتگی و کاهش میل جنسی را شامل شوند. زنانی که این داروها را مصرف می‌کنند نباید باردار شوند، زیرا این داروها می‌توانند خطر نقائص هنگام تولد را افزایش دهند.

اسپیرونولاکتون

اسپیرونولاکتون یک داروی ادرارآور است؛ یعنی می‌تواند مایعات اضافه را از بدن خارج کند. این دارو همچنین تولید اندروژن را مسدود می‌کند و ممکن است برای رشد مجدد مو در زنان مفید باشد.

عوارض جانبی این دارو عبارتند از:

  • عدم تعادل الکترولیت‌ها
  • خستگی
  • خونریزی خفیفِ واژن در بین دوره‌های قاعدگی
  • قاعدگی نامنظم
  • سینه‌های حساس

ممکن است در حین مصرف این دارو به آزمایشات منظم فشارخون و الکترولیت نیاز داشته باشید. اگر باردار هستید یا قصد باردار شدن دارید، نباید این دارو را مصرف کنید. اسپیرونولاکتون ممکن است باعث بروز نقائص هنگام تولد شود.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.