رنگ های خوراکی مصنوعی چه مضراتی دارند؟

0

رنگ‌ِ روشن آبنبات‌ها، نوشیدنی‌های ورزشی و خوراکی‌های دیگر ناشی از رنگ های خوراکی مصنوعی است. این رنگ‌ها حتی در برخی از برندهای ترشی، سالمون دودی، سس‌های سالاد و داروها استفاده می‌شوند.

مصرف رنگ های خوراکی مصنوعی در ۵۰ سال اخیر ۵۰۰ درصد رشد داشته و کودکان بزرگترین مصرف‌کنندگان این مواد هستند.

برخی ادعاد می‌کنند که رنگ های خوراکی مصنوعی باعث بروز عوارض جانبی جدی نظیر بیش فعالی در کودکان، سرطان و حساسیت می‌شوند.

این موضوع بسیار بحث‌برانگیز است و نظرات متضاد فراوانی دربارۀ ایمنی رنگ‌های خوراکی وجود دارد. در این مقاله به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.

رنگ های خوراکی مصنوعی چه هستند؟

رنگ های خوراکی موادی شیمیایی هستند که برای بهبود ظاهر مواد غذایی ساخته شده‌اند.

قرن‌هاست که مردم به غذاهای خود رنگ اضافه می‌کنند، اما رنگ های خوراکی مصنوعی در سال ۱۸۵۶ و از طریق قطران زغال‌سنگ ساخته شدند. امروزه رنگ‌های خوراکی از مواد نفتی تهیه می‌شوند.

در طول این سالها، صدها نوع از رنگ های خوراکی مصنوعی تولید شده‌اند، اما مشخص گردیده که اغلب آنها سمی هستند. تنها تعداد کمی از رنگ های خوراکی مصنوعی وجود دارند که همچنان در تولید مواد غذایی استفاده می‌شوند.

کارخانجات غذایی اغلب رنگ های خوراکی مصنوعی را به رنگ‌های طبیعی نظیر بتاکاروتن و عصاره چغندر ترجیح می‌دهند، زیرا رنگ‌های مصنوعی رنگِ روشن‌تری دارند.

با این حال، بحث فراوانی دربارۀ ایمنی رنگ های خوراکی مصنوعی وجود دارد. تمام رنگ‌های مصنوعی که امروزه در غذاها استفاده می‌شوند از طریق آزمایشات حیوانی تحتِ آزمایش سمیت قرار گرفته‌اند.

آژانس‌های تنظیم‌کننده مقررات نظیر سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و اداره ایمنی غذا در اروپا (EFSA) به این نتیجه رسیده‌اند که این رنگ‌ها خطرات قابل توجهی برای سلامتی ندارند.

البته همه با این نتیجه‌گیری موافق نیستند. جالب است که برخی از رنگ‌های خوراکی در یک کشور بی‌خطر محسوب شده اما مصرف آنها برای انسان در کشور دیگری ممنوع است. این باعث می‌شود تا ارزیابی ایمنی این رنگ‌ها بسیار گیج‌کننده باشد.

رنگ های خوراکی مصنوعی در غذاهای امروزی

رنگ‌های خوراکی که در ادامه ذکر شده‌اند توسط FDA و EFSA تایید شده و بی‌خطر محسوب می‌شوند:

  • قرمز شماره ۳ (اریتروسین): یک رنگ قرمز گیلاسی که معمولا در آبنبات، بستنی یخی و ژل‌های تزئینی کیک استفاده می‌گردد.
  • قرمز شماره ۴۰ (آلورا رد): یک رنگ قرمز تیره که در نوشیدنی‌های ورزشی، آبنبات، چاشنی‌ها و سیریال‌ها استفاده می‌شود.
  • زرد شماره ۵ (تارترازین): یک رنگ زرد لیمویی که در آبنبات، نوشابه‌ها، چیپس‌ها، پاپ‌کورن و سیریال‌ها وجود دارد.
  • زرد شماره ۶ (سانست یلو): یک رنگ زرد و نارنجی که در آبنبات، سس‌ها، شیرینی‌جات و مرباها استفاده می‌شود.
  • آبی شماره ۱ (بریلینت بلو): یک رنگ آبی و سبز که در بستنی، لوبیا سبز کنسروی، سوپ‌های بسته‌بندی شده، بستنی یخی و یخ‌چینه‌ها استفاده می‌شود.
  • آبی شماره ۲ (ایندیگو کرمین): یک رنگ آبی تیره که در آبنبات، بستنی، سیریال و خوراکی‌ها یافت می‌شود.

محبوب‌ترین رنگ‌های خوراکی عبارتند از قرمز شماره ۴۰، زرد شماره ۵ و زرد شماره ۶٫ این سه نوع رنگ ۹۰ درصد از مصارفِ رنگ های خوراکی در آمریکا را تشکیل می‌دهند.

چند مورد دیگر از رنگ‌های خوراکی در برخی کشورها تایید شده و استفاده می‌شوند، اما در سایر کشورها ممنوع هستند. سبز شماره ۳ توسط FDA تایید شده اما در اروپا ممنوع است.

کینولین یلو، کارمویزین و پانسو نمونه‌هایی از رنگ‌های خوراکی هستند که در اروپا مجاز بوده اما در آمریکا ممنوع میباشند.

رنگ‌ها و بیش‌فعالی در کودکان

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که مصرف رنگ‌های خوراکی مصنوعی باعث تحریک بیش‌فعالی در کودکان می‌شود.

بیشتر بخوانید:

در واقع این مطالعت نشانگر این هستند که ارتباط کم اما قابل توجهی بین مصرف رنگ های خوراکی مصنوعی و بیش‌فعالی در کودکان وجود دارد. برخی از کودکان ممکن است نسبت به سایر کودکان بیشتر به رنگ‌های خوراکی حساس باشند.

با این حال، FDA و ESFA می‌گویند که در حال حاضر هیچ شواهد کافی و محکمی وجود ندارند که نشانگر مضر بودن رنگ‌های خوراکی مصنوعی باشند.

رنگ‌ها و سرطان‌ها

ایمنی مصرفِ رنگ های خوراکی مصنوعی بسیار بحث‌برانگیز است.

با این حال، مطالعاتی که به ارزیابی ایمنی رنگ‌های خوراکی پرداخته‌اند از مطالعاتِ حیوانیِ درازمدت بوده‌اند.

جالب است که مطالعات انجام شده بر رنگ‌های آبی ۱، قرمز ۴۰، زرد ۵ و زرد ۶ هیچ شواهدی مبنی بر سرطان‌زا بودن این رنگ‌ها پیدا نکرده‌اند.

در هر صورت باید توجه داشت که سایر رنگ‌ها ممکن است بیشتر نگران‌کننده باشند.

اگرچه اغلب رنگ‌های خوراکی در مطالعات مربوط به سمیت اثرات منفی از خود نشان نداده‌اند، اما همچنان نگرانی‌هایی دربارۀ آلوده بودن این رنگ‌ها وجود دارد.

رنگ قرمز شماره ۴۰، زرد ۵ و زرد ۶ ممکن است حاوی آلودگی‌هایی باشند که این آلودگی‌ها از مواد سرطان‌زای شناخته‌شده هستند. بنزیدین، ۴-آمینوبی‌فنیل و ۴-آمینوازوبنزین از مواد سرطان‌زای بالقوه هستند که در رنگ‌های خوراکی یافت شده‌اند.

این آلودگی‌ها در رنگ‌ها مجاز هستند، زیرا سطوح‌شان کم است و بی‌خطر در نظر گرفته می‌شوند.

به جز رنگ قرمز شماره ۳، هیچ شواهدی وجود ندارند که نشانگر سرطان‌زا بودن رنگ های خوراکی مصنوعی باشند.

فراموش نکنید که اغلب مطالعاتی که به ارزیابی ایمنی رنگ های خوراکی پرداخته‌اند مربوط به چند دهۀ پیش می‌شوند.

از آن زمان تا به الان، مصرف رنگ های خوراکی مصنوعی به شدت افزایش یافته و معمولا یک محصول غذایی حاوی ترکیبی از رنگ‌های خوراکی و سایر مواد نگهدارنده است.

حساسیت‌ها

برخی از رنگ های خوراکی مصنوعی، به ویژه رنگ آبی شماره ۱، قرمز ۴۰، زرد ۵ و زرد ۶ ممکن است باعث بروز واکنش‌های آلرژیک در افراد حساس شوند.

اغلب این حساسیت‌ها جان فرد را تهدید نمی‌کنند. با این حال، اگر علائم حساسیت را تجربه کردید، احتمالا بهتر است که غذاهای حاوی رنگ‌های مصنوعی را از رژیم‌تان حذف کنید.

آیا باید از مصرف رنگ های خوراکی مصنوعی خودداری کرد؟

اگر کودکتان رفتار بیش‌فعالی یا خشن دارد، شاید بهتر باشد که رنگ های خوراکی مصنوعی را از رژیم او حذف کنید.

تنها دلیل برای استفاده از رنگ‌های خوراکی این است که محصول غذایی جذاب‌تر به نظر برسد. این رنگ‌ها هیچ ارزش غذایی خاصی ندارند.

در هر صورت باید گفت که شواهد کافی وجود ندارند که از توقف مصرف رنگ های خوراکی مصنوعی در تمام افراد حمایت کنند.

تمرکز کردن بر مواد غذایی سالم و درسته و حذف غذاهای فرآوری‌شده از رژیم غذایی باعث بهبودی سلامتی کلی می‌شود و به طور چشمگیری مصرف رنگ های خوراکی مصنوعی را کاهش می‌دهد.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.