آیا صخره نوردی کاملترین ورزش است

0

ورزش به طور کلی به معنای تحریک ماهیچه‌ها – از ماهیچۀ قلب گرفته تا عضلات دوسر بازو quads – و وادار کردن آن‌ها به عملکرد مناسب است. هنگامی که صحبت از فعال کردن و تمرین دادن طیف متنوعی از ماهیچه‌ها به میان می‌آید، تمریناتی همچون صخره نوردی مطرح می‌شوند. جیری بلاس، پژوهشگر دانشکده و سخنران دانشگاه چارلز در شهر پراگ، جمهوری چک، که تحقیقاتی در مورد صخره نوردی انجام داده است، می‌گوید: «هم کوهنوردی و هم صخره نوردی، نام مناسبی برای صعود به صخره‌هایی با ساختمان سنگی کم و بدون طناب هستند و تقریبا تمام عضلات بدن را در گیرخود می‌کنند.»

بالاس می گوید: در حالی که دویدن، دوچرخه سواری، قایقرانی و اکثر تمرینات ورزشی سالم، بدن را وادار به انجام حرکات منسجم و پرتکرار می کنند که میتوانند برای کسب قدرت، افزایش تناسب اندام، سلامت قلب و یا تمام این موارد استفاده شوند، صخره نوردی نسبت به این تمرین ها بسیار پیچیده تر است.

در حقیقت، صخره نوردی یک سری از جنبش های بی حد و حصر و متغیر است. هیچ سطح و مسیری از صخره نوردی کاملا شبیه به دیگری نیست. بنابراین کارهایی که عضلاتتان حین این ورزش انجام می دهند، در هر جلسه ی تمرین تغییر می کنند. این نکته به کارگیری تعداد بیشتری از عضلات را تضمین می کند.

تحقیقات نشان می دهند که این نوع فعال سازی عضلانی پویا، بسیار فشرده تر و خسته کننده تر از حرکات ساده و تکراری است. ویلیام شل استاد اصول مکانیزم در دانشگاه بریتیش کلمبیا در کانادا می گوید: «ازآنجایی که تمام تمرینات کششی، کشیدن و بالا بردن که در صخره نوردی انجام می شوند درست مانند تمرینات مقاومتی هستند، صخره نوردی نیز برای قلب و عروق عالی است.» او و همکارانش در سال ۲۰۰۴ مطالعاتی در زمینه ی فیزیولوژی سنگ شناسی انجام دادند که نتایج آن بدین شرح است:

بیشتر بخوانید:

«ما دریافتیم که کوه نوردان از بخش قابل توجهی از ظرفیت های هوازی خود استفاده می کنند و پاسخ ضربان قلب بیشتر از اندازه ی پیش بینی شده بود.»

صخره نوردیشل می گوید میزان ضربان قلب شما در جریان صعود افزایش می یابد و این مورد نیز به میزان دشواری در کشیدن خود به سمت بالا بستگی دارد. اما با هر سطح مهارتی، اگر صعود برای شما چالش برانگیز باشد، قلبتان تمرین را دریافت خواهد کرد. مانند هر فعالیت دیگری که میزان ضربان قلب را افزایش می دهد، صخره نوردی نیز از فعالیت های کالری سوز است.

بالاس باتوجه به برخی تحقیقات خود می گوید: «حتی اگر یک فرد ۱۵۵ پوندی با مقداری کمتر از «حداکثر تلاش»‌اش صخره نوردی کند، بین هشت تا ده کالری در هر دقیقه می سوزاند که تقریبا برابر با تمرینات شدید هوازی، مانند دوچرخه ثابت است. ترس از صخره نوردی نیز می تواند ضربان قلب را افزایش داده و منجر به کالری سوزی بیشتری شود.

صخره نوردی مزایای سلامتی بیشتری نیز دارد. تعادل و هماهنگی اعصاب عضلانی که برای صخره نوردی لازم است توانایی مغز را تقویت می کند. مطالعات اخیر از دانشگاه فلوریدا شمالی نشان دادند که فعالیت هایی که شامل تعادل، هماهنگی عضلانی، جهت گیری فضایی و سایر جنبه های صخره نوردی هستند، می توانند به طور قابل توجهی  حافظه کاری فرد و سایر توانایی های شناختی او را بهبود ببخشند.

مطالعات انجام شده همچنین انواع جنبش های پویا و تعادل وابسته به استفاده از کوهنوردی را با بهبود هماهنگی و سایر مهارت های حرکتی در میان کسانی که شرایط عصبی مانند مولتیپل اسکلروزیس و فلج مغزی دارند نیز مرتبط می دانند. برخی تحقیقات حتی نشان داده اند که هشت هفته سنگ نوردی می تواند شدت افسردگی را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.