بیماری ام اس : انواع، علائم و درمان

0

بیماری ام اس باعث می‌شود تا بیمار طیف گسترده‌ای از علائم را تجربه کند. با توجه به طبیعتِ این بیماری، علائم آن می‌توانند در افراد مختلف بسیار متفاوت باشند. این علائم همچنین می‌تواند هر سال، هر ماه و حتی هر روز دستخوش تغییرات شوند.

علائم ام اس

دو مورد از شایع‌ترین علائم بیماری ام اس عبارتند از خستگی و دشواری در راه رفتن.

حدود ۸۰ درصد از افراد مبتلا به ام اس تجربۀ خستگی را گزارش کرده‌اند. خستگی‌ای که با بیماری ام اس همراه است می‌تواند ناتوان‌کننده باشد و توانایی فرد برای کار کردن و انجام فعالیت‌های روزانه را تحت تاثیر قرار دهد.

دشواری در راه رفتن که ناشی از بیماری ام اس است، می‌تواند به دلایل مختلفی باشد:

  • بی‌حسی پاها
  • دشواری در حفظ تعادل
  • ضعف عضلانی
  • اسپاستیک عضلانی
  • دشواری در بینایی

خستگی بیش از حد نیز می‌تواند در این مشکل نقش داشته باشد. دشواری در راه رفتن می‌تواند به بروز صدمات ناشی از زمین خوردن بی‌انجامد.

سایر علائم شایع بیماری ام اس:

  • اختلالات گفتاری
  • لرزش
  • مشکلات شناختی که تمرکز کردن، حافظه و مشکلات مربوط به مهارت‌های حل مشکلات را شامل می‌شوند
  • درد حاد یا مزمن

بیماری ام اس چیست؟

ام اس یک بیماری مزمن است که سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. سیستم ایمنی بدن به میلین حمله می‌کند که لایۀ حفاظتی در اطراف فیبرهای عصبی می‌باشد. این حمله باعث بروز التهاب و زخم می‌شود. این می‌تواند کار را برای مغز و ارسال سیگنال به بدن مشکل کند. انواع بیماری ام اس عبارتند از:

اسکلروز چندگانه عودت‌کننده-بهبود یابنده (RRMS)

RRMS دوره‌های عود کردن فعالیت بیماری را شامل می‌شود که با دوره‌های بهبودی بیماری همراه هستند. در دوره‌های بهبودی، علائم خفیف بوده یا وجود ندارند و بیماری هیچ پیشرفتی ندارد. هنگام شروع بیماری ام اس، RRMS شایع‌ترین نوع آن می‌باشد.

سندرم یک علامت مجزای بالینی (CIS)

CIS یک دوره از علائم را شامل می‌شود که حداقل ۲۴ ساعت به طور می‌انجامد. این علائم ناشی از میلین‌زدایی در سیستم عصبی مرکزی می‌باشند.

دو نوع از دوره‌های این بیماری مونوفوکال و مولتی‌فوکال هستند. یک دورۀ مونوفوکال به این معناست که یک زخم باعث بروز یک علامت می‌شود. یک دورۀ مولتی‌فوکال به این معناست که بیش از یک زخم و بیش از یک علامت وجود دارد.

اگرچه این دوره‌ها از ویژگی‌های بیماری ام اس هستند، اما به انداز‌ه‌ای کافی نیستند که به تشخیص این بیماری بی‌انجامند. اگر زخم‌ها شبیه به زخم‌های ام اس باشند، به احتمال زیاد نوع RRMS در شما تشخیص داده خواهد شد. اگر این زخم‌ها وجود نداشته باشند، احتمال بروز ام اس در شما کم است.

ام‌اس پیشرونده اولیه (PPMS)

اگر به PPMS مبتلا باشید، عملکرد عصبی بعد از شروع علائم، به تدریج بدتر می‌شود. اگرچه دوره‌های کوتاه باثبات ممکن است وجود داشته باشند.

بیشتر بخوانید:

ام‌اس پیشرونده اولیه عبارتی است که در گذشته برای ام اس پیشرونده با دوره‌های عودت‌کننده واضح استفاده می‌شده است. در حال حاضر به این نوع ام اس PPMS گفته می‌شود. عبارات «فعال» و «غیرفعال» برای توصیفِ فعالیت این بیماری استفاده می‌شوند.

ام‌اس پیشرونده ثانویه (SPMS)

SPMS زمانی رخ می‌دهد که RRMS به شکل پیشروندۀ خود تغییر کند. علاوه بر بدتر شدن تدریجی عملکرد یا ناتوانی، ممکن است همچنان دوره‌های عودت‌کننده قابل توجهی را نیز تجربه کنید.

درمان بیماری ام اس

هیچ درمانی برای ام اس در دسترس نمی‌باشد، اما گزینه‌های درمانی مختلفی برای بهبودی این بیماری وجود دارند.

اگر به RRMS مبتلا هستید، داروهای تغییر دهندۀ بیماری برای کاهش سرعت پیشرفت بیماری طراحی شده‌اند و میزانِ بروز دورهای عودت‌کننده را کاهش می‌دهند.

داروهای خودتزریق برای تغییر دادن بیماری مانند گلاتیرامر و بتا اینترفرون‌ها که عبارتند از:

  • آونکس
  • بتاسرون
  • اکستاویا
  • پلگریدی
  • ربیف

داروهای خوراکی برای RRMS از این قرارند:

  • دیمتیل فومارات
  • فینگولیماد
  • تریفلونوماید

درمان‌های تزریق‌ درون‌وریدی برای RRMS:

  • المتوزوماب
  • ناتالیزوماب
  • میتوکسانترون که تنها برای ام اس شدید استفاده می‌شود

داروهای تغییردهنده بیماری برای درمان ام اس پیشرونده موثر نیستند.

پزشک شما می‌تواند کورتیکواستروئیدها نظیر متیل‌پریدنیزولون و پریدنیزون را برای درمان دوره‌های عودت‌کننده تجویز کند.

سایر روش‌های درمانی ممکن است علائم را تسکین داده و کیفیت زندگی بیمار را بهتر کنند. از آنجایی که بیماری ام اس در هر فرد متفاوت است، درمان آن به علائم خاص بیمار بستگی دارد. در اغلب موارد، یک برنامۀ درمانی انعطاف‌پذیر ضروری می‌باشد.

نشانه‌های اولیه بیماری ام اس

ام اس می‌تواند به طور ناگهانی بروز کند یا علائم آن می‌توانند آنقدر خفیف باشند که به راحتی از آنها غافل می‌شوید. در ادامه سه مورد از شایع‌ترین نشانه‌های اولیه ام اس را برررسی می‌کنیم:

  • بی‌حسی و احساس مور مور شدن بازوها، پاها یا یک سمت از صورت: این احساسات شبیه به بی‌حسی و سوزن سوزن شدنی هستند که هنگام خواب رفتن پا تجربه می‌کنید، اما بدون هیچ دلیل مشخصی پدیدار می‌شوند.
  • تعادل غیریکسان و پاهای ضعیف: ممکن است متوجه شوید که هنگام راه رفتن یا انجام نوع دیگری از فعالیت جسمانی، به راحتی تعادل‌تان را از دست می‌دهید.
  • دید دوتایی، تاری دید یا نابینایی جزئی: این موارد می‌توانند نشانگرهای اولیۀ ام اس باشند. همچنین ممکن است مقداری درد چشم را تجربه کنید.

غیرعادی نیست اگر این علائم اولیه برای مدتی ناپدید شده و دوباره پدیدار شوند. ممکن است بین دوره‌های عود کردن بیماری هفته‌ها، ماه‌ها یا حتی سال‌ها فاصله وجود داشته باشد.

این علائم می‌توانند دلایل مختلفی داشته باشند. حتی اگر این علائم را تجربه می‌کنید، این بدین معنا نیست که لزوما به بیماری ام اس مبتلا هستید.

منبع healthline.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.