دی متیل تریپتامین (DMT) چیست و چه خطراتی دارد؟

0

دی متیل تریپتامین (N,N-Dimethyltryptamine) که اختصارا DMT نامیده می‌شود، نوعی داروی تریپتامین هالوژنیک (توهم‌زا) است که به طور طبیعی در بسیاری از گیاهان و حیوانات وجود دارد. از آنجایی که مصرف این دارو با تجربۀ روانیِ شدیدی همراه است، به آن لقب «مولکول روح» را نیز داده‌اند.

دی متیل تریپتامین نسبت به سایر روانگردان‌ها نظیر LSD یا قارچ‌های جادویی، کمتر شناخته شده است. مصرف این دارو با تجربه‌ای توهم‌آمیز همراه است که کوتاه‌مدت بوده، اما توهم‌های دیداری و شنوایی شدیدی را شامل می‌شود.

در ایالات‌متحده، DMT در دسته‌بندی مواد کنترل‌شده «Schedule I» قرار می‌گیرد. این بدین معناست که تولید، خرید، در اختیار داشتن یا توزیع این دارو غیرقانونی می‌باشد. پتانسیل این دارو برای سوءمصرف بسیار بالا است، هیچگونه مصرف دارویی و پزشکی شناخته‌شده‌ای ندارد و پارامترهای ایمن و مورد قبول برای مصرف آن وجود ندارند.

دی متیل تریپتامین هیچ کاربرد پزشکی و تایید‌شده‌ای در آمریکا ندارد، اما محققین می‌توانند از آن برای پژوهش استفاده کنند. البته این پژوهش‌ها نیاز دارند تا به تایید سازمان غذا و دارو (FDA) و اداره مبارزه با مواد مخدر (DEA) درآیند.

علیرغم غیرقانونی بودن، DMT در برخی از مراسم‌های مذهبی و بسیاری از گردهم‌آیی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف از مصرف این ماده «بیدار شدن» یا دستیابی به بینش عمیقِ معنوی است.

حقایق

دی متیل تریپتامین یک پودر سفید رنگ و کریستالی است که از برخی گیاهان موجود در مکزیک، آمریکای جنوبی و برخی قسمت‌های آسیا بدست می‌آید. دو مورد از این گیاهان Psychotria viridis و Banisteriopsis caapi نام دارند.

DMT معمولا به روش‌های زیر مصرف می‌شود:

  • بخور یا مصرف دود آن از طریق پیپ
  • مصرف خوراکی از طریق دمکرده
  • مصرف از طریق بینی یا تزریق که نادر می‌باشند

ریشۀ ساختار شیمیاییِ دی متیل تریپتامین شبیه به داروی ضدمیگرنِ سوماتریپتان است و به‌عنوان یک آگونیستِ غیرقابل انتخاب در تقریبا تمام گیرنده‌های سورتونین – به ویژه در گیرنده سروتونین ۵-ht2a – عمل می‌کند. سروتونین یک انتقال‌دهندۀ عصبی است که اثر چشمگیری بر اغلب سلول‌های مغز دارد.

شواهدی وجود دارند که نشان می‌دهند DMT به طور طبیعی در بدن، به ویژه در غده کاجیِ مغز، نیز تولید می‌شود.

وقتی این ماده را همانند سیگار مصرف می‌کنید (دود کردن)، حدودا بین ۳۰ تا ۱۵۰ میلی‌گرم از آن وارد بدن‌تان می‌شود و تاثیر آن تقریبا به طور فوری قابل مشاهده است. اثرات این دارو بعد از ۳ تا ۵ دقیقه به اوج رسیده و باقی می‌مانند و سپس به طور تدریجی کاهش می‌یابند. به طور کلی اثرات این ماده بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه به طول می‌انجامند.

وقتی DMT را به شکل دمکرده مصرف می‌کنید، دوز آن بین ۳۵ تا ۷۵ میلی‌گرم است. اثرات دارو بعد از ۳۰ تا ۴۵ دقیقه پدیدار می‌شوند و بعد از ۲ تا ۳ ساعت به اوج رسیده و در طول ۴ تا ۶ ساعت برطرف می‌شوند.

تاریخچه

مصرف دی متیل تریپتامین را می‌توان تا صدها سال پیش ردیابی کرد که معمولا با مراسم‌های مذهبی در ارتباط بوده است. این دارو ترکیب فعالِ یک چای دمکرده سنتی در آمریکای جنوبی می‌باشد که ayahuasca نام دارد.

استفادۀ غیرقانونی از DMT بدلیل اثرات توهم‌زا و روانگردان این دارو است. «بینش معنوی» یکی از اثرات مثبت این دارو می‌باشد که توسط افراد فراوانی گزارش شده است.

بخش زیادی از مصرف‌کنندگانِ جدیدِ DMT تجربۀ مصرف داروهای روانگردان را دارند و این افراد همانند سایر داروهای روانگردان، DMT را اغلب از طریق اینترنت تهیه می‌کنند.

تحقیقی که در سال ۲۰۱۶ توسط Global Drug Survey انجام شد، گزارش می‌دهد که ۲٫۲۴ درصد از مردم در ۱۲ ماه اخیر DMT را مصرف کرده‌اند. به طور کلی این دارو در میان داروهایی قرار داشته که کمترین مصرف‌کننده را داشتند.

دی متیل تریپتامین

بیشتر بخوانید:

عوارض جانبی

اصلی‌ترین اثر دی متیل تریپتامین بر روی روان است که با توهم‌های دیداری و شنیداریِ شدید، حس رضایت و تغییر در مفهوم مکان، بدن و زمان همراه است.

بسیاری از مصرف‌کنندگان تجربیات عمیق و دگرگون‌کننده‌ای را گزارش کرده‌اند. دیدار از سایر جهان‌ها، صحبت کردن با موجودات بیگانه و تغییر کامل در ادراکِ شخصیت و واقعیت، از این دست موارد هستند.

مصرف DMT به شکل سیگار باعث می‌شود تا فرد توهم‌های دیداری و شنیداری کوتاه‌مدت اما شدید را تجربه کند. مصرف‌کنندگان این توم‌ها را به‌عنوان واقعیت متناوب، تجریبات آخرتی و شبیه به مرگ توصیف کرده‌اند.

در مقایسه با سایر داروهای روانگردان نظیر LSD، کتامین و قارچ‌های جادویی، به نظر می‌رسد که مصرف تفریحیِ DMT کمترین عوارض جانبی را دارد.

برخی از عوارض جانبی بالقوه عبارتند از:

  • افزایش ضربان قلب
  • افزایش فشارخون
  • درد سینه یا تنگی نفس
  • حس تلاطم
  • بزرگ شدن مردمک چشم
  • حرکات سریع و ریتم‌دارِ چشم
  • سرگیجه

مصرف DMT به شکل خوراکی می‌تواند باعث بروز حالت تهوع، استفراغ و اسهال شود.

با توجه به فردِ مصرف‌کننده، تجربۀ مصرف دی متیل تریپتامین می‌تواند طیفی از هیجان شدید تا وحشت بی‌اندازه را شامل شود. این تجربه می‌تواند به حدی قدرتمند باشد که مصرف‌کننده برای پردازش تجربۀ خود از مصرف دارو با مشکل مواجه شود.

اثرات جانبیِ روانی این دارو ممکن است روزها یا هفته‌ها بعد از مصرف آن باقی بمانند.

خطرات

دی متیل تریپتامین با انتقال‌دهنده سروتونین در ارتباط است و به همین دلیل، مصرف آن با سندرم سروتونین پیوند خورده است که یک عارضۀ جدی بوده و می‌تواند مرگبار باشد. افرادی که داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنند، بیشتر در خطر ابتلا به این سندرم هستند.

سندرم سروتونین زمانی رخ می‌دهد که مقادیر اضافه از سروتونین در بدن جمع می‌شوند. این مشکل معمولا در اثر مصرف ترکیبی از داروهای مختلف اتفاق می‌افتد.

وجودِ بیش از اندازۀ سروتونین در بدن می‌تواند با طیفی از علائم همراه باشد که عبارتند از:

  • حس تلاطم
  • گیجی
  • فشارخون بالا
  • ناهماهنگی عضلانی
  • سردرد

مصرف DMT در دوزهای بالاتر می‌تواند به تشنج، ایست تنفسی و کما منجر گردد.

مصرف DMT در کسانی که با مشکلات روانی یا یک بیماری روانی نظیر اسکیزوفرنی مواجه هستند، می‌تواند با عواقب مخرب جدی همراه باشد.

از آنجایی که داده‌های پژوهشی در این زمینه محدود هستند، به نظر می‌رسد که مصرف دی متیل تریپتامین باعث وابستگی جسمانی یا اعتیاد نمی‌شود. اگرچه مصرف تفریحی آن به طور مکرر ممکن است باعث ایجاد هوس‌های روانی برای دارو گردد. موسسه ملی سوءمصرف مواد در آمریکا (NIDA) می‌گوید که برخلاف سایر روان‌گردان‌ها، به  نظر می‌رسد که مصرف DMT باعث افزایش تحملِ آن توسط بدن نمی‌شود.

اگرچه DMT یک مادۀ اعتیادآور در نظر گرفته نمی‌شود، اما مصرف آن با خطراتی برای سلامتی همراه است و می‌تواند با تجربۀ توهم‌های وحشتناک همراه باشد. همچنین مصرف این دارو می‌تواند باعث شود تا فرد به آن وابستگی روانی پیدا کند.

منبع medicalnewstoday.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.