فرآیند هضم کربوهیدرات در بدن

0

کربوهیدرات‌ها بخشی از یک رژیم غذایی سالم هستند که انرژی مورد نیاز بدن برای فعالیت عضلانی، تنفس، عملکردهای مغز و سایر فعالیت‌ها را تامین می‌کنند. کربوهیدرات‌ها حاوی قندهایی هستند که ساکارید نام دارند. این قندها معمولا با هم ارتباط داشته و به طور کلی به آنها پلی‌ساکارید‌ها می‌گویند. حالا سوال این است که هضم کربوهیدرات در بدن به چه صورت است؟ فرآیند هضم کربوهیدرات از دهان شروع شده و زمانی پایان می‌یابد که پلی‌ساکاریدها تجزیه شده و به مونوساکاریدها تبدیل می‌شوند که در نهایت جذب بدن می‌گردند.

فرآیند هضم کربوهیدرات

هضم کربوهیدرات در قسمت‌های مختلفی از بدن اتفاق می‌افتد. در ادامه به بررسی جزییاتِ فعالیت‌هایی که در قسمت‌های مختلف بدن برای هضم کربوهیدرات انجام می‌گیرد پرداخته‌ایم.

دهان

فرآیند هضم با دهان شروع می‌شود که بزاق غذا را مرطوب می‌کند. همانطور که در حال جویدن غذا هستیم و آن را به تکه‌های کوچک‌تر تقسیم می‌کنیم، غدد بزاقی، آنزیم آمیلاز بزاقی را ترشح می‌کنند. این آنزیم پلی‌ساکارید‌های موجود در کربوهیدرات را تجزیه می‌کند.

معده

بیشتر بخوانید:

کربوهیدرات‌ها به همراه آنزیم آمیلاز قورت داده می‌شوند. به این ترکیب مایع و جامد «کیموس» گفته می‌شود. کیموس از مری عبور کرده و وارد معده می‌شود. معده اسیدی را ترشح می‌کند که کیموس را هضم نکرده، بلکه باکتری‌های موجود در آن را از بین می‌برد. بعلاوه، این اسید عملکرد آنزیم آمیلاز را در این مرحله نیز متوقف می‌کند.

روده‌ها

لوزالمعده آنزیم خود را در رودۀ کوچک آزاد می‌کند که ساکاریدهای درون کربوهیدرات را تجزیه کرده و به دیساکاریدها تبدیل می‌کند. به دیساکاریدها، قندهای دو مولکولی نیز گفته می‌شود. به طور مثال، ساکارز یک قند دو مولکولی است. سایر آنزیم‌های موجود در روده کوچک عبارتند از لاکتاز، ساکارز و مالتاز. این آنزیم‌ها دیساکاریدها را تجزیه کرده و به مونوساکاریدها تبدیل می‌کنند. مونوساکاریدها نظیر گلوکز، به‌عنوان قند تک مولکولی شناخته می‌شوند.

کبد

کبد مونوساکاریدها را به‌عنوان سوختِ بدن ذخیره می‌کند. انتقال دهندۀ هگزوز وابسته به سدیم، نوعی مولکول است که گلوکز تک مولکولی و سدیم یُن‌ها را به درون سلول‌های اپیتلیال در روده کوچک منتقل می‌کند. به گزارش دانشگاه کولورادو، وقتی انتقال‌دهندۀ گلوکز، گلوکز را به درون سلول‌های جریان خون منتقل می‌کند، سدیم موجود در جریان خون با پتاسیم تعویض می‌گردد. این گلوکز در کبد ذخیره شده و زمانی که بدن برای انجام عملکردهایش به انرژی نیاز دارد آزاد می‌شود.

روده بزرگ

بدن تمام قسمت‌های کربوهیدرات‌ها را هضم و جذب می‌کند، به جز فیبر و برخی از نشاسته‌های مقاوم. باکتری‌های موجود در روده بزرگ آنزیم‌هایی را آزاد می‌کنند که کربوهیدرات‌های غیرقابل هضم را تجزیه می‌کنند. این فرآیند هضم در روده باعث تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوچک و گاز می‌شود. باکتری‌های روده برخی از اسیدهای چرب را برای انرژی و رشد مصرف می‌کنند و برخی از این اسیدها از طریق مدفوع از بدن خارج می‌شوند. سایر اسیدهای چرب جذبِ سلول‌های روده بزرگ شده و مقدار کمی از آنها به کبد منتقل می‌شوند. در مقایسه با قند و نشاسته، فیبر غذایی با سرعت کمتری در دستگاه گوارش هضم می‌شود. بنابراین، مصرف فیبر باعث افزایش آرام و ملایم گلوکز خون می‌گردد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.