اهمیت سلامت احساسی کودکان و نوجوانان

0

والدینی که بیش از حد از فرزندان خود در سنین جوانی انتقاد می کنند، مانع پیشرفت سلامت احساسی کودکان می شوند. اگر شما والدین فرزندی هستید، احتمالا ناامیدی فرزندتان را درک می کنید. ممکن است کودکانی را دیده باشید که اتاق خود را تمیز نمی کنند و یا تکالیفشان را انجام نمی دهند.

بیایید صادق باشیم، اگر شما پدر و مادر فرزندی هستید، احتمالا به خاطر فرزندتان، مجبور به ریسک کردن شده اید.

مطالعات جدید در دانشگاه بینگهامتون نیویورک به شما کمک می کنند تا چگونه با فرزندانتان در چنین مواقعی، برخورد کنید. این مطالعات نشان می دهند که والدینی که از فرزندانشان در سنین جوانی انتقاد می کنند، مانع رشد سلامت احساسی کودکان می شوند.

شرکت کنندگان در این مطالعه، ۸۷ کودک و والدینشان بودند. در حالی که از والدین خواسته بودند تا پنج دقیقه در مورد فرزندشان انتقاد کنند، از کودکان خواسته شده بود تا احساسات منتقل شده از طریق یک سری عکس های چهره را دریافت کنند.

نتایج به دست آمده نشان می داد که کودکانی که توسط والدینشان بیشتر مورد انتقاد قرار گرفته بودند، دچار کاهش دریافت دقیق احساسات هیجانی شده بودند. توجه به بعضی چیزها و نادیده گرفتن دیگران، مشکلی بود که کودکان دچار آن شده بودند.

تحقیقات قبلی نشان می دادند که این مشکل در کودکانی که دچار بیماری ها و مشکلات فیزیکی بودند نیز رایج بود. در این تحقیقات، کودکانی که دچار بیماری های فیزیکی بودند، در معرض عصبانیت و مشکلات احساسی بودند.

با این حال، کودکانی که والدینشان، آن ها را نقد می کردند، در آزمون توجه به لغات تخته، عملکردی ضعیف داشتند.

پس از بررسی این مطالعه، وندی والش، دکتر روانشناس و متخصص احساسات، به Healthline گفت:” توجه داشته باشید که این یک مطالعه احساسی و همبستگی است. بنابراین، نمی دانیم که آیا والدینی که بیش از حد انتقاد می کنند، باعث کسلامت احساسی کودکان می شوند یا اینکه بچه ها که از لحاظ احساسی ضعیف هستند و باعث می شوند که والدین بیشتر آن ها را انتقاد کنند.”

او همچنین اظهار کرد که: “من از نظریه محققان متعجب هستم. اگر این موضوع حقیقت داشته باشد، بچه ها در حال از بین بردن احساسات خود هستند. از طرفی، مشکل دیگر کودکان این است که راهنمایی های والدین را به صورت انتقاد دریافت می کنند.

محققان تئوری جایگزین را پیدا کردند که بعضی کودکان با احساسات خود، باعث نقد خود توسط والدینشان می شوند.

در بخش بحث درباره تحقیقات، محققان این موضوع را برجسته کردند که کودکان در مقابله با والدینی که از آن ها انتقاد می کنند، احساساتی ضعیف تر را نشان می دهند.

اما مونیکا جکمن، متخصص درمان شناسی در پورت لوسی فلوریدا، یه یکی دیگر از مطالعات اشاره کرد که ممکن است شدت این موضوع را کاهش دهد.

او اظهار کرد که: “نظر من درباره دلیل انتقاد و عصبی شدن والدین از فرزند خود، بی توجهی کودک به آن ها می باشد. این نظریه در بیماری اوتیسم، به نام تئوری شدت نام دارد. مطالعات در این باره نشان می دهند که بیماران مبتلا به اوتیسم، دچار افزایش انگیزه های بروز احساسات هستند.”

بیشتر بخوانید:

وی در ادامه افزود که:”ممکن است والدینی که فرزندانشان را انتقاد می کنند نیز از لحاظ احساسی ضعیف باشند. یا حتی ممکن است به دلیل توجه خاص آن ها به کودک، او را نقد کنند.”

سلامت احساسی کودکان

یافته های مورد نظر

به هر دلیلی، تحقیقات در این مورد، افزایش پیدا کرده اند. این تحقیقات، شامل بررسی تاثیرات دراز مدت انتقاد از کودکان و احساسات آن ها می باشند.

جکمن افزود که مطالعات گذشته نشان می دهند که این کودکان همواره در حال مبارزه با احساسات و مهارت های خود برای روبرو شدن با دیگران هستند.

او همچنین خاطر نشان کرد:”این طبیعی است که توانایی های یک شخص در حضور نشانه های عاطفی چهره و صوت، کاهش یابد. عدم شناخت احساسات بر توانایی های کودک در برقراری ارتباط احساسی و اجتماعی در طول زندگی، تاثیر می گذارد.”

تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده است. مطالعه ای که در سال ۲۰۰۹ انجام شده است، به جزییات دقیق تر بیان و چهره در تعاملات اجتماعی اشاره می کند. در این مطالعه، علامت چهره، به عنوان سیستم ارتباطی عمل می کند. یکی از گزارشات این مطالعه، نشان می دهد که وقتی کسی قادر به شرکت در سیستم ارتباطی نیست، اختلالات اجتماعی زیادی مربوط به او به وجود می آیند.

همین گزارش نشان می دهد که برای اکثر افراد (بدون در نظر گرفتن برخی از شرایط روانپزشکی یا سابقه بدرفتاری)، تشخیص صورت می تواند در مرور زمان افزایش یابد. حتی اگر توانایی تشخیص چهره والدین بیش از حد بحرانی باشد، ممکن است این تاثیر، با تغییرات زمان، کاهش یابد.

تعادل در سبک رفتار والدین

با این حال، والش به جای جلوگیری از انتقاد، به والدین توصیه کرد که سعی کنند قانون سه به یک را دنبال کنند.

او در این باره افزود:”والدین باید اعتماد به نفس را در فرزندان خود افزایش دهند و راه کار این است که سعی کنند ۳ روش معتبر برای هر یک از انتفادات را ارائه دهیم. در واقع روش کار این است که از بچه ها تعریف دهید. در صورتی که بچه ها را با تعریف هایی که شایسته آن ها نیستند، خطاب کنید، عکس العملی بسیار خوب نشان می دهند.

والش در نهایت توضیح داد که:” این امر، مربوط به افزایش اعتماد به نفس انسان است. که وابسته به رویکرد متعادل والدین می باشد. به نظر من ایجاد فضایی خلاقانه برای کودک، موجب شکوفایی او می شود. اما سوال اینجاست که چه توصیه ای برای والدینی که از فرزندان خود ناراضی و آن ها را نقد می کنند، دارم؟ جواب این است که فرض کنید فرزندتان نقش گلی در باغ را دارد. تربیت او، درست همانند آبیاری و مرتب کردن گل می باشد. اگر تمام وقت را صرف انتقاد کنید، در واقع، مانع از پیشرفت فرزندتان می شوید.”

البته جکمن مشاوره ای برای والدین نیز داشته است:

“سعی کنید حضور فعال داشته باشید و شخصا رفتار و انتخاب های کودک را نپذیرید. هر چالش و دشواری را به عنوان فرصتی برای رشد فرزندتان ببینید. هنگامی که فرزندتان رفتار های اجتماعی مرتبط با احساساتش را نشان می دهد، او را تشویق کنید.”

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.