اوتیسم چیست و چه علائمی دارد

0

اوتیسم یا درخودماندگی (Autism) نوعی از اختلال‌های عصبی تکاملی است که با نام اختلال‌های فراگیر رشد (PDDs) شناخته می‌شوند. ویژگی‌ اصلیِ این اختلالات عبارت است از مشکلات در ارتباطات و تعاملات اجتماعی. این بیماران معمولا علاقه‌مندی‌ها و الگوهای رفتاری محدود شده، کلیشه‌ای و مکرری دارند.

نشانه‌ها و علائم اوتیسم

به گزارش انجمن اوتـیسم در آمریکا، علائم این اختلال معمولا در دوران کودکی – بین ۲۴ ماهگی تا ۶ سالگی – نمود پیدا می‌کنند. این علائم عبارتند از تاخیر در پیشرفت توانایی‌های زبانی و شناختی. همچنین ممکن است نشانه‌هایی از رفتار ضداجتماعی و/یا وسواسی مشاهده شود.

نشانگان آسپرگر که نوعی دیگر از اختلال‌های فراگیر رشد است، ممکن است با عنوان «اوتیسم با عملکرد بالا» در نظر گرفته شود. نشانگان آسپرگر معمولا فاقد ویژگی‌های اوتـیسم کلاسیک است که عبارتند از مشکلات ارتباطی و شناختی.

علائم اوتیسم می‌توانند طیفی از علائم خفیف تا شدید را شامل شوند. برخی از افراد ممکن است به اوتـیسم مبتلا باشند، اما می‌توانند در جامعه فعالیت داشته و بدون مشکل خاصی عملکرد خود را حفظ کنند. در سایر افراد، اوتیسم ممکن است تاثیر اساسی و قابل‌توجهی بر روی زندگی‌شان داشته باشد.

دلایل اوتیسم

دلیل مشخصی برای اوتـیسم و اختلال‌های طیف اوتیسم (ASDs) یافت نشده است. شواهد علمی نشان می‌دهند که این اختلال یک دلیل واحد و مشخص ندارد. به احتمال بسیار، هم ژنتیک و هم محیط در بروز اوتیسم نقش دارند.

بیشتر بخوانید:

شیوع اوتیسم

اختلال‌های طیف اوتیـسم فارغ از نژاد، فرهنگ یا پیش‌زمینۀ اقتصادی، در افراد مختلفی در سراسر جهان مشاهده می‌شوند. به گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC)، اوتـیسم در پسران شایع‌تر است و نسبت آن در مرد به زن، ۵ به ۱ می‌باشد.

بر اساس تخمین CDC، از هر ۶۸ کودک، یک نفر به اختلال طیف اوتـیسم دچار است. نشانه‌هایی وجود دارند که نشان می‌دهند موارد اختلال‌های طیف اوتیسم در حال افزایش می‌باشند. برخی عوامل محیطی را مقصر این اتفاق می‌دانند. البته متخصصین می‌گویند که ممکن است تنها تشخیص‌های این اختلالات بیشتر شده‌اند و شاید موضوع ناشی از افزایش موارد اوتیـسم نباشد.

درمان و مراقبت

درمان مشخصی برای اختلال‌های طیف اوتـیسم وجود ندارد. موثرترین روش‌های درمانی عبارتند از مداخلات رفتاری زودهنگام و متمرکز. به طور کلی این اجماع نظر وجود دارد که هرچه زودتر این روش‌های درمانی برای کودک دنبال شوند، نتایج نیز بهتر خواهند بود.

از آنجایی که طب مرسوم هنوز درمانی برای اختلال‌های طیف اوتـیسم پیدا نکرده است، بیماران باید به دنبال روش‌های جایگزین باشند که عبارتند از:

  • مصرف مقادیر بالای ویتامین‌ها
  • کیلیت درمانی (Chelation Therapy)
  • هایپرباریک اکسیژن

در حال حاضر هیچ شواهدی وجود ندارد که این روش‌های درمانی را موثر بدانند. والدبن باید قبل از شروع این روش‌های درمانی برای کودکشان، هزینه‌ها و پژوهش‌های انجام شده پیرامونِ آنها را بررسی کنند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.